Μια ωδή στις ιδιαιτερότητες του εντέρου μου

   Τελικά έσβησα όλα τα πρόχειρα ποστ και ησύχασα. Ξεπερασμένο και βαρετό χιούμορ, η ζωή προχωράει μπροστά δεν γυρνάει Ted, γράφει μιούζικαλ. Δεν δίνει εξηγήσεις για το τι εννοεί με την προηγούμενη φράση ούτε βάζει λινκ. Με τις εξηγήσεις πάντα χαλάει το αστείο που στο μυαλό σου είναι πάντα πιο αστείο αλλά τι σε νοιάζει έτσι και αλλιώς το βασικό είναι να γελάμε μόνοι μας. Μα και ποιος να καταλάβει τα αστεία σου όταν έχεις μείνει ο τελευταίος βλάκας της ευρύτερης περιοχής.

  Το λοιπόν δηλαδή αποφάσισα να γράφω λιτά, απέριττα, άσχετα και αραία (όπως εγραφα δηλαδή απλά το δηλώνω βαρυσήμαντα και σαν έξυπνος). Έτσι σαν τιμής ένεκεν κάτι σαν αγώνα παλαιμάχων κάθε χρόνο σε στυλ δεν σας ξεχάσαμε. Τέλος το βρίσιμο, οι κρίσεις και οι κοινωνικοί προβληματισμοί. Μετά τον βόλο που έτσι και αλλιώς είναι και η πηγή όλων των κόμπλεξ του πολιτισμένου κόσμου, που επαληθεύτηκα πλήρως στις πρόσφατες εκλογές,αποφάσισα να βάλω μια τελεία. Ξεκατινιαστήκαμε, μαλλιοτραβηχτήκαμε, φτάνει καιρός να στρίψω το μουστάκι και να το παίξω σωστός άντρας. Αυτά.

  Προχθές μου έφυγε μία κλανιά στο γραφείο και νομίζω ότι την άκουσε ο κύριος γιώργος(η νέα αρχη που λέγαμε). Αλλά δεν ανησυχώ, υπάρχει αλληλεγγύη. Τον έχω πιάσει και εγώ να βλέπει τσόντες και δεν είπα τίποτα. Όχι ψέμματα είπα αλλά μόνο σε έμπιστα άτομα και μετά από καιρό. Βασικά άκυρο το έμπιστα η μία ήταν γυναίκα. Τελικά δεν υπάρχει αλληλεγγύη όταν ο άλλος βλέπει τσόντες παρουσία σου. Είναι ύπουλο γιατί οι ματιές σας μπορούν να διασταυρωθούν και να νοιώσεις την λαγνεία του πάνω σου. Και είναι και πολύ αστείο δεν γίνεται να μην το πεις σε κάποιον. Όπως έλεγα λοιπόν το έντερο μου είναι το πιο εκλεπτυσμένο πράγμα πάνω μου. Άλλοι πουλάνε οπίσθια και χιούμορ εγώ το ξεκαθαρίζω με εμφανή τρόπο από την αρχή τι κυβερνά την ζωή μου.

  Το έντερο μου δεν σηκώνει προχειράτζες και κακή ποιότητα και όταν αρχίζει την γκρίνια αυτή κρατάει για ώρες με διαλείμματα μισάωρου. Επίσης μουρμουράει συνέχεια. Στον ύπνο μου, στον ξύπνιο μου, μέσα στην θάλασσα, στο γήπεδο, στο σινεμά, στο τένις. Παντού, δεν χαρίζεται σε κανέναν. Αλλά φταίω και εγώ ναι,ναι φταίω. Όπου τα βρίσκω μπαστούνια του πετάω ένα ρολό σκατόχαρτο και του λέω ''βγάλτα πέρα μόνο σου''. Το φουλάρω άγχος, καφέδες και πρόχειρο φαγητό. Ευθύνες που πρέπει να πάνε προς τα πάνω εγώ τις στέλνω κάτω και όχι μόνο αυτό ώρες, ώρες δεν το αφήνω και να εκφραστεί ελεύθερα. Γι' αυτό μάγκες μην καταπιέζετε το έντερο σας. Δεν ξέρετε τι τραβάει κάθε μέρα και πόσες σκατά καταστάσεις έχει να αντιμετωπίσει. Λένε ότι οι βρωμερές κλανιές δείχνουν ότι κάτι δεν πάει καλά στο εσωτερικό. Εγώ τους απαντώ ότι σε αυτό τον βρώμικο κόσμο οι κλανιές τους είναι η πιο οικεία βρωμιά που θα μυρίσουν.

  Γράφω και σβήνω και σβήνω πριν γράψω πλέον. Ένας σοφός καθυστέρας κάποτε είπε ότι "δεν υπάρχει μεγαλύτερη μοναξιά από το να μην έχεις έναν άνθρωπο να μοιραστείς τις βλακείες σου". Και πόσες βλακείες και αν έχουνε πάει χαμένες τα τελευταία χρόνια. Βγάζω την υποχρέωση για φέτο και για το μέλλον βλέπουμε.Την υγειά μας να χουμε και έναν δήμαρχο να μας προσέχει.

Άντρες, ψώνια και η σκανδαλώδης ασυλία των γυναικών

  Είμαι νευριασμένος πάλι, ναι. Ένα αίσθημα αδικίας με πλημμυρίζει. Ποιος φταίει; Ποιος άλλος; Ποια κυβέρνηση μωρέ υπάρχουν πιο σημαντικά πράγματα. Οι γυναίκες φταίνε πάλι ναι επειδή για ακόμα μια φορά είναι ευνοημένες. Βγαίνει η γυναίκα για ψώνια. Έχει στην διάθεση της τουλάχιστον τρεις ώρες που δεν υπόκεινται σε καμία κριτική και δεν θεωρούνται χαμένος χρόνος. Επίσης όλο και κάτι θα βρούνε να πάρουν σε τελική ανάλυση. Δεν θα βρουν στο ζαρα, θα κοιτάξουν στο berska δεν θα βρουν εκεί θα πάνε πιο δίπλα. Και στην τελικά αν δεν τις αρέσει τίποτα θα καταλήξουν στο helmi. Αυτή η πουτάνα έχει κάνει συμφωνία με τον διάολο και όλα τα ρούχα ασκούν μία σκοτεινή και ανεξήγητη έλξη σε κάθε γυναίκα και όχι μόνο . Αφού και εγώ όταν πάω να πάρω κανά δώρο κάθομαι κοιτάω σα μαλάκας ώρες, ώρες και δεν μπορώ να αποφασίσω. Τέλος πάντων όταν περνάω μαζί με την κοπέλα μου μπροστά από helmi έχω προετοιμαστεί και κουβαλάω και κανα βιβλίο μαζί μου να περνάει η ώρα ρε αδερφέ ποτέ δεν ξέρεις πόσο θα πάρει.

 Και δεν είναι μόνο η ασυλία στα ψώνια για σκεφτείτε λίγο τα νεύρα. Ναι, ναι μάγκες καλά καταλάβατε περίοδος, εγκυμοσύνη, κλιμακτήριος. Αν είναι δυνατόν περνάνε το ένα τέταρτο της ζωής τους με ασυλία στα νεύρα. ''Ασε με δεν είμαι καλά έχω περίοδο'', ''Ρε είναι έγκυος τι να της πεις;'' .Εντάξει πονάτε το καταλάβαμε μην μας το βγάζετε από την μύτη όμως έλεος πια. Ενώ η άντρες πότε έχουν νεύρα; Στον στρατό. Έχουν μήπως το δικαίωμα να ξεσπάσουν κάπου; Όχι φυσικά γιαυτό υπάρχουν και τόσες αυτοκτονίες. Ορίστε και εδώ οι γυναίκες φταίνε τελικά.

 Και κλείνω αυτή την μικρή παρένθεση επιστρέφοντας στο θέμα. Ψώνια. Ξεκινάω πάντα με καλή διάθεση από το σπίτι με τα χάπια που μου επέβαλε ο γιατρός. Με amita motion και χαμόγελο τσαλίκη. Πριν από κανα μήνα πάω για τζιν λοιπόν γιατί βαρέθηκα να μου πετάνε μονόευρα στο δρόμο και να μου αγοράζουν τυρόπιτες...

Καθυστέρας :  Λοιπόν φίλε θέλω ένα τζιν χωρίς σκισίματα, όχι ξεβαμμένο αλλα και άμα είναι λίγο εκεί πριν το όριο του καγκουροχωριάτη με το punto και του Homo Sapiens δεν με πειράζει, όχι χαμηλοκάβαλο δεν είμαι ο σάκης ο υδραυλικός, χωρίς γυαλιστερά πράγματα πάνω σε μία λογική τιμή.
Πωλητής : Σε περίμενα και το ξερά ότι θα έρθεις. Απλά μην ξαναργήσεις τόσο. Ο πλανήτης σας μόλις κέρδισε 300 χρόνια ζωής . Θα επιστρέψω και έχετε το νου σας επειδή έχετε χάσει τον δρόμο .
Στη συνέχεια εξαφανίζετε αφήνοντας πίσω του ένα σύννεφο καπνού και εμένα χωρίς τζιν.

  Όλα αυτά θα μπορούσαν να είχαν συμβεί αλλά δεν απέχουν και πολύ από την πραγματικότητα. Όταν τους λέω κάτι τέτοιο με κοιτάνε με βλέμμα απλανές και απελπισμένο. Στη συνέχεια μου δείχνουν καναδυό σχέδια και καταλήγω να πάρω αυτό με τα λιγότερα ξεβάμματα. Όταν βγαίνω για μπλούζες πάλι έχουμε άλλα δράματα. Μια καθημερινή μπλούζα ρε γαμώ πολλά ζητάω; Πάω πρώτα στο pull and bear. Πράσινα, κόκκινα ,κίτρινα μπλε καραβάκια στα αιγαίο δεν με παίρνετε καλεεεε. Συγνώμη μαντάμ το τμήμα για τους άντρες (σιγά ρε μπίχτη να ουμ) που είναι; Εδώ είναι. Επειδή έχω κόψει το πορτοκαλί ,το ροζ και το μοβ από τότε που έκανα πεζοδρόμιο μήπως σας βρίσκεται κάτι για πιο έμπειρους άντρες;  Έλεος πια τα καλόγουστα σχέδια δεν είναι πλέον στην μόδα;Η μπλούζα πρέπει να έχει πάνω από έξι χρώματα για να θεωρηθεί μοδάτη; Βρε ουστ και δεν γαμιέστε θα πάω να δώ και δίπλα λέω.

  Εκεί πλέον είμαι σίγουρος ότι είμαι στο cadid camera. Που είστε βρε ατιμούτσικα; Άντε μου την φέρατε εντάξει βγείτε τώρα να γελάσουμε παρέα. Μπα καμία κίνηση. Μάλλον δεν μου κανένας πλάκα. Μα αυτή η μπλούζα γράφει πάνω wonderwoman .Και αυτή είναι τίγκα στο στρας. Και αυτή έχει μία γυναικεία φάτσα από έξω. Ρε ζάρα γαμώ την άπονη μοίρα που με φερε εδώ. Ρε βαριέστε να τυπώσετε ανδρικές μπλούζες και μας κοτσάρετε τις γυναικείες; Επειδή ο κάθε μετροτρέντουλας βλέπει ροζάκι και τρελαίνεται. Ρε βόδια , άχρηστοι μαλάκες βγάλτε το το ανδρικό τμήμα αφού δεν μπορείτε ή γράψτε μέτρο τμήμα. Αει στο διάολο κοπρόσκυλα λέω και τα παρατάω όλα και φεύγω

  Πάμε και στα παπούτσια λοιπόν έτσι για να κλείσουμε το συνολάκι. Λέω ρε αδερφέ καιρός να τις κόψω τις βάρκες επειδή είμαι μεγάλος άνθρωπος πια, έχουν φύγει από την μόδα εδώ και καμιά δεκαετία και είμαι και πολύ σοβαρός πλέον εκτός των άλλων. Βγαίνω λοιπόν προς λυσσαλέα αναζήτηση παπουτσιών. Πόσο σκέφτομαι θα πάρει; Τρία ,τέσσερα μαγαζιά; Πόσο δύσκολο να είναι να βρεις ένα παπούτσι της προκοπής; Πολύ τελικά είναι η απάντηση Γιατί ;Επειδή όλοι φοράνε τα ίδια και τα μαγαζιά δεν σκάνε να φέρουν άλλα.  Πήξαμε στα stan smith.Τι αίσχος είναι αυτό ρε; Η μινιμαλιστικότητα σε παπούτσι. Λες και έχεις πάρει ένα παπούτσι το έχεις λούσει με βενζίνη, το έχεις πλακώσει στο ξύλο, του έχεις ξεκωλιάσει την σόλα και έχεις ρουφήξει από πάνω του κάθε ανδρικότητα. Και γενικότερα όλα τα κωλοadidas με τα ξενέρωτα σχέδια τους. Μετά υπάρχουν τα κλασικά ορειβατικά λες και η μισή ελλάδα αποτελείται από ορειβάτες. Αλλά βέβαια τέτοιες ψωναρες είμαστε. Μετά πάμε στα άλλα τα σιχαμένα asics που έχουν το χειρότερο σήμα που θα μπορούσε να σκεφτεί ποτέ ο ανθρώπινος νους και βγαίνουν σε συνδιασμούς χρωμάτων που θα έκαναν και το pull and bear να ζηλέψει. Και φυσικά μετά τα κλασικά nike, puma που είναι μπασταρδεμένα αθλητικά με κανονικά παπούτσια και στερούνται στυλ και προσωπικότητας. Και φυσικά κατέληξα σε κάτι quicksilver γαμάτα  και όχι πολύ βάρκες. Αγαπημένα μου παπουτσάκια κουράστηκα αλλά σας βρήκα τελικά.

  Ο κόσμος τελικά είναι άδικος με υπάρξεις σαν του λόγου μου. Πρέπει ή να ντύνομαι σαν γέρος επειδή τα πιο φυσιολογικά ρούχα που βρίσκω έτσι είναι ή σαν τρελοπιτσιρικάς και τεκνό και να τσούξω και κανά σκουλαρικάκι και φουλ gtx και δεν συμμαζεύεται. Υπάρχει σωτηρία άραγες; Ναι υπάρχει και μάλιστα γαμάει. Check this out.... www.threadless.com

   Με δέκα δολάρια μεταφορικά άμα πάρεις έξι μπλουζίτσες σου βγαίνει ευρώ παραπάνω της τιμής. Άσε που η  πιο ακριβή κάνει 20 ευρώ γαμεί και δέρνει και τ' αξίζει τα λεφτά της και οι πιο πολλές είναι στα 13 ευρώ αν και εγώ τσίμπησα και μία με 9. Εναλλακτικά υπάρχει και το www.designbyhumans.com/sale με λίγο πιο μέτρια σχέδια αλλά και πάλι γαμιστερά και με χαμηλά μεταφορικά στα 8,5 ευρώ μου φαίνεται . Οπότε τον πούλο μάγκες τραφείτε από τους πιτσιρικάδες επειδή ο καθυστέρας θα σας σνομπάρει πλέον ...

Φωτορεπορτάζ τετραήμερου

  Τώρα πρέπει να πω ότι και καλά φόρτισα τις μπαταρίες μου και τα συναφή άλλα δεν θα πέσω στην παγίδα. Επειδή αν είχα μπαταρίες το πιο πιθανό θα ήταν να ήταν μονίμως αφόρτιστες ή να βαριοντουσαν να παράγουν ηλεκτρισμό. Τέλος πάντων επειδή βαριέμαι τις διηγήσεις και δεν θέλω να κουράζω τον κόσμο θα ακολουθήσει φωτορεπορτάζ...

 Εδώ σε μία υπερσπάνια φωτογραφία μπορείτε να με δείτε σε πλήρως ανδρική στάση και με μία τσάντα που ξεχειλίζει από αδρεναλίνη να αγναντεύω στον ορίζοντα. Με φοβερή διάθεση για εξερεύνηση αποφασίσαμε να πάμε σε μια κοντινή μικρή παραλία.Αφού κατεβαίνουμε ένα κωλομονοπάτι σαν τα κατσίκια φτάνουμε σε αυτά εδώ τα εντελώς ακίνδυνα σκαλοπάτια .

Mmmmay δεν φαίνεται και πολύ ασφαλές σκέφτομαι και κατεβαίνω. Τελικά το ένα σκαλοπάτι ήταν ζονγκ και κουνιόταν και παραλίγο να φάω σαβούρα. Σε ένα βράχο βλέπω το παρακάτω προειδοποιητικό μήνυμα ...

Και ετοιμάζομαι να αντικρίσω κανένα ελεύθερο, ανέμελο ,αηδιαστικό πέος να λικνίζεται αλλά ευτυχώς μάλλον ο συμπαθής γυμνιστής έλλειπε εκείνη την μέρα. Πιο δίπλα έχουμε και παροχή νερού καθώς και έτοιμα γεμάτα μπουκάλια από τον φιλόξενο γυμνιστή.

Και πάμε στην παραλία.....

Όσο γαμάτη και αν φαίνεται η θάλασσα ήταν σκατά επειδή είχε κύμα και είχε βγάλει μπίχλες και φύκια. Την έχω σημειώσει ώστε να μην παγιδευτούν στο μέλλον ανέμελα θύματα. Τέλος πάντων μία βουτιά την κάναμε λιαστήκαμε και φύγαμε.

  Εδώ βλέπουμε και μια φωτογραφία μου χαρακτηρίστηκε από τον δημιουργό της σαν το νόημα της ζωής. Τα σχόλια είναι περιττά μπορούμε απλά να υποκλιθούμε στην δύναμη της φωτογραφίας όχι μόνο για όσα λέει αλλά και όσα αφήνει να εννοηθούν (τι μαλακίες λέω πάλι;).Αυτά λοιπόν σαν γνήσιος βλαμμένος δεν έβγαλα φώτο από την κανονική παραλία επειδή έχει στο προηγούμενο ποστ και επειδή βαριόμουνα.

 Τα καλά και τα κακά του τετραήμερου

+ Κρύα μπύρα το μεσημεράκι μετά από το μπάνιο, μακαρονάδα με τόνο (από τα χεράκια μου η φοβερή σάλτσα) και χωριάτικη με ντομάτα και αγγούρι από το κτήμα .
+ Αμμουδιά, μπύρες, λαπάκια, άστρα και μετά σβούρες γύρω από τον εαυτό μου. Γαμάτο. Δυστυχώς κανένας δεν ακολούθησε.
+Βραδινό μπάνιο. Πω πω δεν υπάρχει η θάλασσα είναι σαν βελούδο και ζεστή. Τώρα άμα μπεις και με κανά μαγιό λιγότερο καλύτερα θα είναι φαντάζομαι...
+ Ηρεμία γαμώ την τρέλα μου γαμώ.

- Φύσαγε γαμώ την πουτάνα μου και τις δύο τελευταίες μέρες η θάλασσα ήταν ανακατεμένη
- Παίζανε ρακέτες ρε οι υπέρτατοι ξενέρες παρουσία μπάλας. Έτσι έμεινα να μαλακίζομαι μόνος.
- Τα ηλίθια τετράποδα δεν με άφησαν να κοιμηθώ την πρώτη μέρα. Έτσι σε κάποια φάση τα ξημερώματα έβαλα τα ακουστικά και μέσα στην γενική γκαντεμιά που με διακρίνει μία αχτίδα κωλοφαρδίας φάνηκε. Για κάποιο περίεργο λόγο είχα γράψει godspeed you! black emperor .Toυλάχιστον το ευχαριστήθηκα.
- 10 Τσιμπήματα (πάλι καλά δηλαδή)

Retarded man cleaning

  (Σοφές σκέψεις πάνω στις δουλειές του σπιτιού από την οπτική γωνία των αντρών)

 Πρώτον να ξεκαθαρίσω ότι δεν έχω κανένα πρόβλημα με την καθαριότητα και γενικότερα την συμβολή του άντρα σε κάποιες δουλειές. Εξάλλου η μητέρα πατρίδα και η φοιτητική ζωή φρόντισαν γι' αυτό. Αλλά αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι γιατί κάθε εβδομάδα; Ένα καλό στρώμα σκόνης και μπίχλας θέλει κανά μήνα να δημιουργηθεί. Στο τρίμηνο κρίνω ότι η κατάσταση έχει φτάσει σε ένα σημείο που πρέπει να αντιμετωπιστεί άμεσα και αποφασιστικά. Από κει και πέρα αν δεν δράσεις μπορεί να έχεις την δημιουργία τεράστιων μπαλών σκόνης όπως στο σπίτι ενός φίλου μου που κινούνται ακανόνιστα στο χώρο βάση του ρεύματος αέρα. Όταν βέβαια αρχίσεις να ακούς morricone και τύπους να σε κερνάνε ουίσκι καταλαβαίνεις ότι η κατάσταση έφτασε στο απροχώρητο. Όπως και να΄χει το κάθε εβδομάδα είναι βάρβαρο. Εγώ για να καθαρίσω τον ελάχιστο χώρο που μου έχει παραχωρηθεί από την πρόνοια κάνω περισσότερα χιλιόμετρα και από τον ζιλμπερτο Σίλβα*  Πως σκατά να το κάνεις αυτό κάθε εβδομάδα; Αν έχεις δύο κουτσούβελα που παράγουν βρωμιλιές να το καταλάβω αλλά αλλιώς δεν χρειάζεται είναι ανώφελο.

  Έτσι και αλλιώς εγώ δεν έχω και πρόβλημα με ζωύφια. Αν και ημιυπόγειο που και από τις δύο πλευρές έχει κήπο και από την άλλη είναι η αποθήκη κάθε καλοκαίρι αδειάζω κανά μπουκαλάκι φάρμακο και στην συνέχεια θαυμάζω τα αποτελέσματα του. Κάποιες φορές τα πετάω και έξω από την πόρτα για παραδειγματισμό σε φιλόδοξους μαμουνοεισβολείς. Εκτός από τις αράχνες βέβαια που τις συμπαθώ και έχω ανοίξει το πρώτο εκτροφείο στο μπάνιο .Σε αντάλλαγμα κάνουν κοπλιμέντα με τον γνωστό λεπτό τους τρόπο θαυμάζοντας την απολλώνια κορμάρα μου καθώς κάνω μπάνιο. Οπότε απαλλαγμένος και από αυτό το πρόβλημα έχω την ευχέρεια να καθαρίσω όποτε το κρίνω απαραίτητο. Επειδή εκτός των άλλων η μάνα μου σπανίως κατεβαίνει πλέον κάτω και η καθαρίστρια έχει λάβει τις απαραίτητες προειδοποιήσεις να μην παραβιάζει το χώρο, που οριοθετείται συνήθως από βρώμικες κάλτσες, για την ψυχική και σωματική της υγεία. Κάποιες φορές πετάω και κανά βρακί για να δει ότι δεν αστειεύομαι. Τέλος πάντων πριν από κανά δίμηνο αποφασίζω να κάνω μία γενική σούπερ καθαριότητα μετά από τρία χρόνια κατοίκησης μου εδώ. Δυο δωμάτια είναι βέβαια και ένα μπάνιο αλλά λέω φτάνει πια καιρός να ξεβρωμίσει το μέρος. Τι το θελα; Μετά από δυο ώρες ιδρώτα νοιώθω σαν να με έχει δείρει ο τσακ νόρις, να έχει παραβιάσει τον ανδρισμό μου ο michael clarke duncan και θέλω απλά να κάνω ένα ζεστό μπάνιο και να ξαπλώσω σε εμβρυική στάση με την  μητέρα μου να μου χαϊδεύει τρυφερά το κεφάλι.

                                            You got F'd in the A

  Αλλά λέω ρε πούστη μου 'νταξ τέλος αυτό ήταν για κανά τρίμηνο. Αρχίδια σε δύο εβδομάδες πάρε πάλι άλατα και μαλακίες στο μπάνιο και σκόνες. Ρε  δεν γαμιέται λέω αν δεν ξαναφτάσει σε ανυπόφορη κατάσταση λίγο πριν το χαρακτηρισμό του σαν δασική έκταση ή ακατοίκητο δεν το ξανακαθαρίζω. Μέχρι σήμερα δηλαδή. Τόσο κράτησε η σημαντική συνεισφορά μου στην κοινωνία και στον περιβάλλον. Επειδή έβαλα τους Soundgarden μου , έριξα δυο κορνελοτσιρίδες, έριξα τις air guitarιές μου με την σφουγγαρίστρα και είμαι έτοιμος προς καθαριότητα. Πάω εγώ τώρα και Michael μην μου κλείνεις το μάτι δεν είναι η μέρα σου σήμερα σε κανά τετράμηνο πάλι και αν....


* Χλμ μετά από 60 λεπτά καθαριότητας

1. Καθυστέρας 12.25
2. Ζιλμπέρτο Σίλβα 12,24 (παντού υπάρχει ένας σίλβα που τρέχει είπαμε άσχετα να τον βλέπεις στο 70')
3. Σφουγγαρίστρα 10,25
4. Σκούπα  2,01
5. Κουβάς 0,5 (πάλι στη λούφα το μουνί)

Sonisphere λοιπόν

  Μετά από πάρα πολλές (δύο) απαιτήσεις που δέχτηκα από τους αναγνώστες θα τους προσφέρω τούτο δω το ταπεινό ποστ για την προχθεσινή μέρα. Στην κριτική συναυλιών δεν είμαι καλός πρέπει να ομολογήσω όσο περίεργο και αν σας ακούγετε αυτό επειδή για να μην μου αρέσει μία μπάντα πρέπει να είναι πιο βαρεμένοι και από τον μπακογιαννόπουλο πάνω στην σκηνή. Τρεις ώρες soundcheck να κάνουν μου φτάνει μου αρκεί να τους βλέπω από κοντά. Ας αρχίσουμε λοιπόν.

Πρώτοι βγήκαν οι suicidal angels κατά τις 12.30 που δυστυχώς όπως και τους bullet τους έχασα καθ' ότι παρκάραμε στου διαόλου την μανα και φτάσαμε στο terravibe κατά τρεις(κάναμε και τρεις ώρες ταξίδι). Για τους πρώτους έμαθα από κάτι φίλους που βρήκαμε μέσα ότι γάμησαν υπερβολικά. Οι bullet for my valentine μου είναι ψιλοαδιάφοροι αλλά ήταν πολύ καλή περίπτωση με το sonisphere να τους δουν οι οπαδοί τους επειδή αλλιώς σιγά μην πατούσαν. Στη συνέχεια κατά τις τέσσερις πρέπει να ήταν βγήκαν οι stone sour. Σαν μπάντα δεν με τρελαίνουν ωστόσο στο live τους παραδέχτηκα. O corey taylor ή #8 φυσικά εκτός του ότι έχει βρωμοφωνάρα και έχει κερδίσει τον αμέριστο σεβασμό μας από τους Slipknot γαμάει και δέρνει. Ούτε η κούραση ούτε το πένθος τον κατέβαλαν και τα έδωσε όλα το παλικάρι αποτελώντας το καλύτερο ζέσταμα εν όψη Anthrax. Μπορεί να τους δώσω άλλη μία ευκαιρία αν και δεν είναι πάνω από το απλά μια καλή μπάντα. Α, και ευτυχώς δεν παίξαν το through glass να ξενερώσουμε τις ζωές μας.

Ξαναβάλε την μάσκα θεέ και άστα αυτά δεν θα ρίξεις καμιά γκόμενα έτσι


Στις πέντε λοιπόν στην μικρή σκηνή που είχε στηθεί πλέον απέναντι από την μεγάλη βγήκαν οι πρώτοι από τους big4 . Οι Anthrax για μένα είναι το νούμερο 3 από τους  τέσσερις επειδή πάντα ήταν λίγο πιο ''χαρούμενοι'' και γρήγοροι για τα γούστα μου. Αλλά ρε πούστη υπήρχε ένα πράγμα πάνω στην σκηνή που ήταν ένα sonisphere μόνο του. Υπήρχε Joey Belladona ρε μάγκες, υπήρχε Joey Belladona ,υπήρχε από πάντα και συνεχίζει το παραλήρημα σε ρυθμό Τρύπες... Τι άλλο να ζητήσει κανένας; Να δει τους αυθεντικούς Sepultura; Μόνο αυτό ίσως και θα βγάλω τα βυζιά μου από το τράβηγμα. Κατά τ' άλλα εντάξει ένα best of παίξανε madhouse, indians, got the time, antisocial και φυσικά medusa (παλιογυναίκες) only κτλ. Αγαπημένες και τιμημένες κλασικούρες  ο scott ian θεός όπως πάντα και γενικότερα όλη η μπάντα σε μεγάλα κέφια (κλασικό) .Αλλά αυτό που μας ισοπέδωσε όλους ήταν μία φράση sing me a song , you're a singer .....κάτι που κρυφά μέσα μου το περίμενα αλλά όσο να' ναι όταν το βλέπεις να γίνεται είναι αλλιώς .Βέβαια μετά περίμενα και τον Hetfield να πετάξει κανα holy diver , you've been down to long to the midnight sea αλλά ξέχασα ότι είναι αυστηρά επαγγελματίες anyway στον δρόμο της επιστροφής έκλεισα το μάτια μου και ονειρεύτηκα ότι το έλεγε. Mmmmmm yeah yeahhhha holy diver....

Στις εξήμισι περάσαμε πάλι στην μεγάλη σκηνή για του δεύτερους αγαπημένους μου τους Slayer .Περιττό να πω ότι ο κόσμος ακόμα ερχόταν, απ' όσες φορές έχω πάει στο teravibe δεν έχω ξαναδεί τόσο κόσμο. Με manu chao λένε ήταν το τοπ που πρέπει να ήταν καμιά 40 χιλιάδες . Χθες 30 χιλιάδες ήταν στάνταρ τα εισιτήρια που κόπηκαν και όταν βγήκαν οι Μetallica πραγματικά δεν έβλεπες κενό πουθενά άρα καμιά 35αριά χιλιάδες ήταν παίζει και 40. Βγήκαν λοιπόν οι Slayer και ξεκίνησαν με το world painted blood από το καινούριο τους αλμπουμ και κάπου τσόνταραν και καναδύο ακόμα που δεν τα θυμάμαι επειδή δεν το έχω ακούσει. Σιγά ,σιγά με το war ensemble αρχίζουν και δημιουργούνται δειλά δειλά τα πρώτα καλά mosh pits . Στη συνέχεια ακολουθούν φυσικά κλασικούρες όπως το angel of death, seasons in the abyss, mandatory suicide, chemical warfare, south of heaven και φυσικά για να κλείσει το μακελειό το raining blood. Λογικά στους Slayer υπήρχαν και τα περισσότερα θύματα αλλά δεν κάθησα να το ερευνήσω και πολύ προσπάθησα να προσηλωθώ  στην συναυλία. Πολλοί γκρινιάζαν μετά επειδή δεν ήταν ομιλητικοί και εκδηλωτικοί με το κοινό. Μα ρε φίλε τους Slayer βλέπεις, trash παίζουν δεν περιμένεις να βγούνε με harley και να κάνουν μαιμουδιές. Επίσης ας συνέλθουμε λίγο, πίσω από το τύμπανα ρε μάγκα είναι ο Lombardo , ο Dave Lombardo γαμώ  την πουτάνα μου δεν υπάρχει πιο υπέρτατος drummer. Και μπροστά σου τραγουδάει ο Araya ρε πούστη έλεος τι άλλο θες να κατέβει να σου πάρει πίπα;

Κατά τις εφτάμιση βγαίνουν οι Megadeth που για να πιάσουμε θέση για τους Metallica και να ξεκουραστούμε αποφασίσαμε να τους σνομπάρουμε. Απο τα λίγα που κατάλαβα ο ήχος δεν πρέπει να ήταν και πολύ καλός επειδή ήταν και στην μικρή σκηνή. Ωστόσο ο Mustaine μου φάνηκε αρκετά ορεξάτος .Οφείλω βέβαια να παραδεκτώ ότι με το που άρχισαν να παίζουν το holy wars ένοιωσα μιά ισχυρή θέληση να τρέξω στην σκηνή αλλά μιά σουβλιά στην μέση με συγκράτησε (γαμημένα γεράματα). Κατά τ' άλλα γινόταν καλός πανικός από τα λίγα που έβλεπα και έπαιξαν ένα best of αν και θα περίμενα καναδύο πιο γνωστά. Απ'ότι θυμάμαι παίξανε τα hangar 18 ,headcrusher ,in my darkest hour  ,skin o' my teeth  ,symphony Of Destruction, peace Sells, holy wars... reprise κτλ. Και μετά όλα σταματάνε να κινούνται............

Έντεκα χρόνια ,έντεκα γαμημένα χρόνια για αυτή την στιγμή. Από τα εφηβικά πρωινά ξυπνήματα με and justice for all μέχρι σήμερα στην ωρίμανση μου (την ποια;). Την μιά ήμουνα πολύ μικρός και δεν μ'αφήναν , την άλλη έδινα 20 μαθήματα που είχαν μαζευτεί και είχα διάβασμα αλλά για χθές δεν είχα δικαιολογία (και ας δουλεύω σαββατιάτικα τόση δουλειά που μαζεύτηκε). Είχα πιάσει καλή θέση ενώ η βροχή είχε ήδη αρχίσει από τις εννιά.Ήξερα ότι δεν θα αισθανόμουν το ίδιο όπως αν τους έβλεπα έφηβος αλλά προσπάθησα να μην το σκέφτομαι. Κατά τις εννιάμιση μπήκαν.Για εισαγωγή όπως πάντα τα τελευταία χρόνια άρχισε να παίζει το ecstasy of gold δηλαδή η μουσική από το ''ο καλός, ο κακός και ο άσχημος'' για όσους δεν ξέρουν. Μιά ανατριχίλα σε διαπερνά, ξέρεις ότι θα πούνε μπαίνοντας το creeping death άλλα όταν αρχίζουν να το παίζουν μπροστά σου σκάει σαν κλωτσιά στα αρχίδια . Επικρατεί πανικός..... σπρωξίδια,καπνογόνα και τα κλασικά γιαυτό και βρίσκω στρατηγική ασφαλή θέση αρκετά μπροστά. Die, die ,die φωνάζει όλο το γήπεδο και αναρωτιέμαι αν έχει δακρύσει ποτέ κανένας άλλος ακούγοντας αυτό το τραγούδι. Η βροχή δυναμώνει ενώ συνεχίζουν με τα For Whom The Bell Tolls και Ride The Lightning. Γάμησε με καλύτερα σκέφτομαι τρία τραγούδια συνεχόμενα από τον αγαπημένο μου δίσκο ever πόση συγκίνηση να αντέξει ένας άνθρωπος; Στη συνέχεια αποφασίζουν να μας ξεκωλιάσουν την ψυχή και παίζουν το Harvester Of Sorrow και το Fade To Black . My life suffocates, planting seeds of hate προσπαθώ να συγκεντρωθώ όσο γίνεται. Αυτός είναι ο Hetfield , αυτός είναι ο Hammet και είναι εδώ μπροστά μου ρε φίλε. Στο fade ο Hetfield ανεβαίνει πιο ψηλά στη σκηνή να παίξει με την ακουστική του κιθάρα και όπως είναι λογικό ο ψυχή έχει αρχίσει να φεύγει από το σώμα. Ακολουθούν δύο τραγούδια από τον τελευταίο δίσκο τα  that was just your life και the end of the line που εννοείτε ότι δεν συγκρίνονται με τα προηγούμενα για να μας επαναφέρουν στην πραγματικότητα . Συνεχίζουν με δύο αγαπημένα τραγούδια το ένα συναυλιακά το sad but true και το άλλο του hetfield το welcome home(sanitarium) όπου όπως φυσικά και όπως σε κάθε τραγούδι ακολουθεί ο κλασικός πανικός. Το επόμενο τραγούδι το broken, beat And scarred που το αφιερώνουν (και καλά, αυτό το γλείψιμο να μην είχε) σε όλους τους οπαδούς των Hetallica. Και μετά σκοτάδι, πυροβολισμοί, ελικόπτερα, φωτιές , πυροτεχνήματα και το one αρχίζει...... η απόλυτη ανατριχίλα, η καύλα έχει φτάσει πλέον σε ασύλληπτα επίπεδα. Και πριν καν τελειώσει έρχεται το τελειωτικό χτύπημα με Master of puppets το ξυλίκι φτάνει πλέον στο ανώτερο του επίπεδο.

Συνεχίζουν με το blackened που αν και δεν είναι από τα αγαπημένα μου σε live ομολογουμένως γαμάει ,το nothing else matters για να μαζέψουμε τα σαγόνια μας και για τις ρομαντικές καρδιές που το περίμεναν και η συναυλία κλείνει με ποιό άλλο; Το ender sadman με τον James γονατιστό. Ε μετά τα κλασικά φεύγουμε και καλά για να επιστρέψουμε να πούμε μία διασκευή και δύο παλιά ή το αντίστροφο. Εντάξει δεν ξέρω πόσοι ακόμα υπάρχουν που να νομίζουν ότι βγαίνουν λόγω του κόσμου αλλά εντάξει έστω και γι' αυτούς χαλάλι το γνωστό παραμύθι. Έτσι έχουμε πρώτα μία διασκευή το breadfan και στη συνέχεια για να ισοπεδωθεί όποιος άντεχε ακόμα να χτυπιέται το motorbreath και φυσικά τελειώνοντας το πιο κλασικό το  Seek and destroy και τα μυαλά στα κάγκελα. Από κει και πέρα οι κλασικές συγκινήσεις, δεν θα κάνουμε τρία χρόνια να ξαναρθουμε (ναι καλά) και τάισμα πενών στον κόσμο. Εντάξει ξέρεις ότι είναι στημένο αλλά ποιος δεν θα ήθελε να παίξει σε τσόντα; Βλέπεις τους ήρωες της εφηβείας σου, για πουλημένους και μαλακίες εγώ ποτέ δεν ασχολήθηκα αυτό που είδα ήταν ότι το δώσανε όλα στη σκηνή. Εντάξει ο Lars είναι όντως κουλός αλλά έχει προσφέρει σε άλλους τομείς, ο Trujillo είναι πιθηκομούρης αλλά είναι κορυφαίος μπασίστας τελικά, όσο για τον Hammet όσο και αν τον αγαπάω μου φάνηκε λίγο ντεφορμέ. Τέλος πάντων έτσι τελειώνει το sonisphere αν θα γίνει και του χρόνου δεν ξέρω. Το βρίσκω λίγο τραγικό να παίζουν οι Slayer 9 κομμάτια και οι Megadeth στη μικρή σκηνή. Ρε πούστη δεν σπάζονται αναρωτιέμαι; Τέλος πάντων τουλάχιστον εκτός των άλλων η μπύρα πινόταν (αν και λίγο τραγική η craft) και το βρώμικο ήταν σχετικά ακίνδυνο οπότε όλα καλά. Ε, μετά τα κλασικά επιστροφή πτώμα στις 4 το πρωί και την άλλη μέρα γόνατα,σβέρκος,μέση,αγκώνες και φωνή σε τραγική κατάσταση αλλά καμία μελανιά ναιιιιιι.

Άμα ήταν κουραστικό το ποστ χέστηκα εσείς το ζητήσατε. Βρε σας χαλάω χάρες εγώ, βρέ; Κουτσομπλίστικα θες να συζητήσεις, συζητάς. Για πέη θες να πεις ,λες. Απόλυτη ελευθερία γι' αυτό όλες οι προτάσεις,τα σχόλια και τα θέματα είναι καλοδεχούμενα. Εκτός και είναι κάτι σοβαρό. Τότε θα σε κυνηγήσω μέχρι την άκρη του κόσμου σαν τον Φρανκενστάιν. Είπαμε όλα κι όλα αλλά προσβολές δεν δέχομαι.

Αναμονή τέλος

  Καθόσασταν ήσυχα τόσο καιρό και περιμένατε υπομονετικά. Γεμίσατε σκόνη, οι ασημένιες σας λωρίδες άσπρισαν αλλά δεν διαμαρτυρηθήκατε. Με βλέπατε να έρχομαι από την δουλειά κουρασμένος και απογοητευμένος και μου γνέφατε '' μην ξεχνάς είμαστε και μεις εδω, μικρέ''. Και μετά η αναβολή του diablo 3 και μετά η τσόντα της ντούβλη και μετά οι βουβουζέλες σε κάθε μου απογοήτευση ήσασταν εκεί... Στη ραφιέρα και μου δίνατε κουράγιο ''θα ξανάρθουν οι καλές μέρες φίλε'' σαν να μου λέγατε. Και τελικά ήρθαν.....
και σας ευχαριστώ, και θα σας θυμάμαι για πάντα....

Μαύρο άχρηστο μπλουζάκι......   check
Λαδωμένο παλιό τζιν υποψήφιο για ξεσκονόπανο από μάνα ....... check
Τραγική αξύριστη παρουσία....... check
Παπούτσια εφηβείας πολυαγαπημένα και διαλυμένα ...... check
Ανθεκτική και στιβαρή κοιλιά...... check (εδώ και καιρό)
Υπομονή στρατού ........ check

Στόχοι

Σωστή διαχείριση μπύρας-κατουρήματος-αισθήσεων
Διατήρηση δυνάμεων για την επιστροφή στο parking
Διατήρηση δυνάμεων και υπομονής για rammstein
Αποφυγή βρώμικου και σωστή διατροφή (ετοιμασία σάντουιτς)



Καλοί μου αναγνώστες λοιπόν σας χαιρετώ. Θα επιστρέψω για λίγες ώρες στην ανέμελη εφηβεία μου. Θα ξαναδώ από κοντά τους ήρωες μου, τουλάχιστον αυτούς που ζούνε ακόμα και θα μαλακιστώ ως κλασικός ανώριμος καθυστέρας.

Όλη αλήθεια πίσω από την ιστορία του Paddington Bear

  Πριν από λίγες μέρες είχα μια πολύ σοβαρή και εποικοδομητική συζήτηση με τον κοπέλα μου (100 επιβεβαιωμένες αυτοκτονίες αυτή τη στιγμή από την διεύθυνση της αστυνομίας) πάνω στον paddington bear. Πολύ ωραίο βιβλίο μου λέει. Καιρός να ωριμάσουμε όμως της λέω και να σφίξουν οι κώλοι. Μα δεν είναι για παιδάκια το λέει και ο συγγραφέας είναι για μεγάλους. Οκ αφού τότε είναι για μεγάλους ας το κοιτάξουμε με μία λογική ματιά σκέφτομαι. Επειδή όλοι βρίσκουν την ευκαιρία με τα παιδικά και πετάνε της μαλακίες τους χωρίς να δικαιολογούν τίποτα. Πως ρε εξυπνάκια είναι ζωντανά τα παιχνίδια και δεν το 'χουμε πάρει χαμπάρι; Το ξέρεις ότι στην παιδική ψυχούλα μου υπάρχουν ανεπούλωτα τραύματα και η γιαγιά μου έχει μεταμορφωθεί σε serial killer playmobil ; Γιατί μιλάνε μόνο τα πέντε συγκεκριμένα σκυλιά πρωταγωνιστές και τα υπόλοιπα κάνουν σαν ηλίθια; Πως σκατά πέταξε αυτό το σπίτι θεμέλια δεν είχε; Το βρήκαμε όλοι παιδικό είναι τι ψάχνεις; Όχι αφού είσαι μάγκας ρε συ ας δούμε τι μας λες για την ιστορία λοιπόν του paddington...

             Τι κρύβεται τελικά πίσω από αυτό το φαινομενικά αθώο τριχωτό προσωπάκι ;;;;

1.Καταγωγή

Τι λέει ο ποιητής.... Ο γλυκός μας αρκούδος ήρθε παράνομα από το Περού απ' όπου τον έστειλε η θεία του. Η ίδια πήγε σε ένα ίδρυμα για ηλικιωμένες αρκούδες και έτσι δεν μπορούσε να τον φροντίζει πλέον.

 Πως εξηγείται.... Πίπες. Ο συγγραφές μας λέει ότι υπάρχουν αρκούδες που μιλάνε άρα έχουν φτάσει και σε ένα υψηλό νοητικό επίπεδο κοντά στου ανθρώπου εκτός και αν αναφέρεται εμμέσως στον πάγκαλο. Αυτές οι αρκούδες στο Περού έχουν ακόμα και ίδρυμα κάτι που προϋποθέτει το άσυλο τους στην χώρα αυτή . Στις υπόλοιπες χώρες θεωρούνται ανεπιθύμητες όπως είναι λογικό αφού οι υπόλοιποι άνθρωποι δεν μπορούνε να συμβιβαστούν με την ιδέα ότι ένα ζώο έχει το ίδιο μυαλό με αυτούς . Πολύ λογικό θα μου ακουγόταν οι αρκούδες για μία περίοδο να ζούσαν αρμονικά και στην συνέχεια να ζήτησαν δικαιώματα αντίστοιχα των ανθρώπων. Συμπλοκές ξέσπασαν σε όλες τις χώρες κάποιοι μάλιστα έφαγαν και το  ξύλο της αρκούδας(τυχαίο, δεν... όχι διάολε δεν θα το πω) και έτσι αποφασίστηκε να περιοριστούν στο Περού και να απαγορεύεται η έξοδος τους από την χώρα.

2. Όνομα

Τι λέει ο ποιητής.... Το κανονικό του όνομα είναι παστούσο ωστόσο ο κύριος και η κυρία Brown αποφάσισαν να τον ονομάσουν Paddington λόγω του σταθμού που τον βρήκαν.

Πως εξηγείται.... O μικρός μας φίλος ένοιωσε από πολύ νωρίς την καταπίεση στο πετσί του. Όχι μόνο του στέρησαν το περουβιανό του όνομα αλλά για να ικανοποιήσουν τα εθνικιστικά τους απωθημένα του επέβαλλαν και το όνομα ενός αγγλικού σιδηροδρομικού  σταθμού, αν είναι δηλαδή δυνατόν.....

3. Γενέθλια

Τι λέει ο ποιητής....  Ο ταλαιπωρημένος αρκούδος δεν γνωρίζει πότε γεννήθηκε και έτσι ο κύριος και η κυρία Brown αποφάσισαν να τον γιορτάζουν δύο φορές στις 25 Ιουνίου και 25 Δεκεμβρίου.

Πως εξηγείται.... Τυχαίο;; Ξέρετε για τι μιλάω... Τυχαίο και αυτό;;; Μετά από 500 χρόνια άλλη μία προσπάθεια υποδούλωσης του περουβιανού πολιτισμού. Γιατί κύριοι; Ένας μικρός αρκούδος δεν έχει δικαίωμα στην επιλογή; Ένας γνήσιος απόγονος τον Ίνκας δεν μπορεί να δοξάσει τον θεό Ήλιο και τη Pachamama; Πάλι καταπίεση ρε γαμώτο;

4. Σωματοδομή

Τι λέει ο ποιητής....  Ο γλυκός μας αρκούδος είναι υπερβολικά μικρός σε μέγεθος και περισσότερο θυμίζει τουμπανιασμένη αγριεμένη γατά παρά το συμπαθέστατο θηλαστικό.

Πως εξηγείται.... Με βάζει σε σκέψεις. Ίσως να είναι το προϊόν ενός πειράματος μεταξύ των αρκούδων για το νέο υβρίδιο ανθρώπου-αρκούδας. Ίσως να είναι προιόν αιμομιξίας. Ίσως απλά να είναι αρκούδα νάνος και η παρουσία του να προκαλούσε τον γέλωτα στις υπόλοιπες αρκούδες και έτσι η θεία του σε μία κίνηση απελπισίας να τον έστειλε στην Αγγλία. Γιατί απλά να μην τον άφηνε στο Περού; Και να τον στείλει σε μία μακρινή χώρα που είναι ανεπιθύμητος; Τυχαίο και αυτό;

5. Διαπροσωπικές Σχέσεις

Τι λέει ο ποιητής.... Ο καλός μας Paddington είναι καλοδιάθετος και γλυκός με όλους. Ωστόσο δεν λείπουν τα απρόοπτα με διάφορους που προσπαθούν να τον κοροϊδέψουν . Στο τέλος όμως παθαίνουν αυτό που τους αξίζει...

Πως εξηγείται.... Ο μικρός μας αρκούδος νοιώθει ευγνώμων προς όλους στην μικρή κοινωνία που ζει που τον έχει αποδεχτεί. Στις λιγοστές φορές που γίνεται θέμα προς κοροϊδία εμφανίζει μια πρωτοφανή για τα μέτρα του εξυπνάδα και ευστροφία στο λόγο (τυχαίο;)

6. Άλλα Ενδιαφέροντα Στοιχεία

Τι λέει ο ποιητής.... Ο αρκούδος της καρδίας μας κουβαλάει πάντα μαζί του όπως βλέπουμε και στην φωτογραφία την τσάντα με τα πράγματα του με τα αρχικά του επάνω.

Πως εξηγείται.... Αυτό πραγματικά με σόκαρε. Τι θέλει να μας πει ο συγγραφέας; Μήπως ο τριχωτός μας φίλος θέλει να είναι ανα πάσα ώρα και στιγμή έτοιμος να φύγει; Μήπως κάτι κρύβει μέσα σε αυτή την τσάντα; Γιατί ο φίλος μας νοιώθει τόσο έντονα την ανάγκη να έχει κάτι στην ιδιοκτησία του ενώ η οικογένεια τα μοιράζετε όλα μαζί του; Μήπως είναι τα μοναδικά ''δικά του'' πράγματα αφού ούτε το όνομα του κατάφερε να κρατήσει; Μήπως δεν νοιώθει τελικά και τόσο μέλος της; Μήπως θα επιδιώξει να γίνει με άλλους τρόπους; Α,ναι ξέχασα ο οικογένεια έχει και δύο παιδάκια. Καλύτερα να μην κάνουν και πολύ παρέα με τον αρκούδο... ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να συμβεί.


Τα συμπεράσματα είναι δικά σας. Εγώ δεν κρίνω αυτό θα το κάνει η ιστορία. Εγώ απλά σας δίνω τροφή για σκέψη και χαραμίζω τον χρόνο σας με ανοησίες. Έτσι για να μάθετε όσες πήγατε και είδατε το satc 2.


Είπαν για αυτό το ποστ...

New york times...
O καθυστέρας βλέπει αυτό το παραμύθι για παιδιά με τα μάτια ενός μεγάλου... μαλάκα

Guardian....
O συγγραφέας αυνανίζεται τόσα γλυκά με το μυαλό μας αλλά τελικά μας χύνει στα μούτρα

L 'Equipe....
Ήταν τα πιο άχρηστα λεπτά της ζωής μου μετά από την τελευταία φορά που έψαξα για γυμνό της Teri Hatcher, απλά δεν αξίζε....

Γνωστός Αναγνώστης....
Καλά πότε θα τελειώσουν οι δηλώσεις να γράψει κάτι σοβαρό ο μαλάκας;

Περαστικός....
Έχω να νιώσω τόσο άχρηστος από τότε που πήγα και ψήφισα

Υ.Γ. Πέρα από την πλάκα μακάρι όλα τα παιδικά βιβλία να περνούσαν τέτοια μηνύματα για την λαθρομετανάστευση όπως περνάει ο paddington.

Κουρείο vs κομμωτήριο

 Το κουρείο είναι περίεργο πράγμα. Δύσκολα το αλλάζεις και πολλές φορές δένεσαι με τον εκάστοτε μπαρμπέρη . Έχεις μάθει την γνωστή γκάμα θεμάτων του και δεν θέλεις να το αλλάξεις παραμένοντας  μουγκός κατά την διάρκεια του κουρέματος. Ποδόσφαιρο, τζούλια, δώστε τα κλεμμένα πίσω είναι θέματα κλασικά και αγαπημένα με μεγάλη διάρκεια ζωής και εγγυημένο ενδιαφέρον. Έτσι την πάτησε και ο κακόμοιρος ο καθυστέρας. Λέω πελάτης  είναι δεν γαμιέται αφού θα του τα φάμε αργότερα ας πάω.



  Εισέρχομαι λοιπόν στο κομμωτήριο. Ένα άρωμα τσιχλόφουσκας μου γαργαλάει την μύτη. Θα το πολεμήσω σκέφτομαι και προχωράω. Χαιρετάω τον κομμωτή και ψάχνω που να καθίσω. Δύο κοκόνες έχουν θρονιαστεί φαρδιές ,πλατιές στον καναπέ. Ρόζ νύχι, κουτσομπολίστικο περιοδικό, λεπτό τσιγάρο, παντόφλα διχάλα, αστεράκι τατουάζ, χαζοχαχανητά και μαλλί ζέτα δούκα. Κάνω προσποίηση... Καμία αντίδραση. Stand aside bitch σκέφτομαι και προτάσσω την κοιλιά μου .Οκ κουνήθηκε. Την αράζω σε υπερβολικά ανδρική στάση. Μαζεύεται σιγά σιγά στο πλάι κοιτώντας με με το βλέμμα ''τι σίχαμα ειν τούτο;'' . Δεν αντιδρώ προφανώς για τα γούστα της έχω υπερβολική τρίχα στο πρόσωπο και με κατατάσσει στην κατηγορία του αφρικάνικου πίθηκου. Πάρε την κωλότσαντα της φίλης σου να μην κάθομαι σαν συγκαμένος σκέφτομαι. Το κάνει  εντάξει όλα, καλά θα τα πάμε τελικά. Ας ψάξουμε τώρα για περιοδικό. Cosmopolitan, down town, vogue, lifestyle, espresso, ciao και δεν συμμαζεύεται.... Κάτι δεν πάει καλά εδώ σκέφτομαι πολύ ροζ έχει στους τοίχους. Νοιώθω παρείσακτος, είμαι το μυαλό στο κεφάλι του καρατζαφέρη…



 Όχι, όχι δεν είναι από εκείνες τις φορές που δεν ξέρω κάτι που θα έπρεπε να ξέρω και γίνομαι ρεζίλι. Όπως τότε που νόμιζα ότι ο φοίβος και ο φοίβος δεληβοριάς είναι το ίδιο πράγμα και έγινα ρεζίλι σε μία πολύ σοβαρή συζήτηση. Δεν γίνεται να υπάρχουν κομμωτήρια  μόνο για γυναίκες. Εντάξει το κομμωτήριο προδιαθέτει κάτι πιο εκλεπτυσμένο και ότι θα φύγεις με δύο αυτιά αλλά θα μου είχε πει κάτι ο κομμωτής αφού τον ξέρω. Τα πόδια μουδιάζουν, κρύος ιδρώτας , τα αυτιά βουίζουν πάλι θα γίνω ρεζίλι γαμώτο. Την πάτησα  ο μαλάκας, την πάτησα σαν πρωτάρης, θα γίνω ο περίγελος, θα φύγω από δω με περμανάντ και κοτσιδάκια. Θα είμαι ο άσχετος , τα παιδιά μου θα είναι δακτυλοδεικτούμενα , θα κυκλοφορώ με μουστάκι και καμπαρντίνα όχιιιιιιι..



''Δημήτρη θα περάσεις για λούσιμο;;''



 Oh shit πλέον είναι αργά . Αφήνω το σουπερτρέντυ μου γυαλί στο τραπεζάκι. Κατευθύνομαι στην κλασική ντουζιέρα-μπιντέ των κομμωτηρίων. Ωχ αμάν δεν έχει χώρο από πίσω και θα με λούσει αυτός. Ξέρετε τι σημαίνει αυτό;Θα πρέπει να κάτσει στο πλάι δηλαδή.... Αθάνατη μασχαλίλα. Και πάμε εισπνοή όταν λούζει το πίσω μέρος κρατάμε κρατάμε όταν έρχεται μπροστά το χέρι έλααα και εκπνοή όταν ξαναπάει πίσω. Ουυφ πάει και αυτό πάμε για κούρεμα επιτέλους. Γάμησε τα την μάνα γ. του λέω δεν αντέχω να ξυπνάω σαν έλβις και επίσης έχω υποσχεθεί ότι μέχρι τις 15 που τελειώνουν οι δηλώσεις να έχω κάνει κάτι για τον εαυτό μου. Τσακ ,τσουκ τελειώνει το κουρεματάκι, σένιο το μαλλί καιρός να βάλω το πλάνο μου σε εφαρμογή. Πληρώνω (15ευρώ!!!!) και κατευθύνομαι στο τραπεζάκι. Απλώνω το χέρι προκλητικά ψηλά προσπαθώντας να παράγω ανδρίλα. Άκυρο δεν ζέχνω τίποτα,  γαμώτο έκανα μπάνιο χθες. Αρπάζω το γυαλί ,το φοράω .Παίρνω το ύφος '' Τι έχεις να πεις καριόλα τώρα που είμαι σουπερ γκόμενος ;'' Δεν αντιδράει, γυρίζω και φεύγω. Δεν κοιτάω πίσω λογικά κλαίει και οδύρεται, ας πρόσεχε.





Και έτσι λοιπόν τι μάθαμε σήμερα παιδάκιαα.......



Κύριε , κύριεεεε να πω;

Πες μικρέ καθυστέρα.

Δεν αλλάζουμε κομμωτήριο. Και αν το κάνουμε φροντίζουμε να έχει τους απαραίτητους άντρες μέσα. Και να έχει περιοδικά με αυτοκίνητα ή γυμνές γυναίκες .

Εκτός από ποιά μικρέ καθυστέρα;;;;

Το status, το nitro, το esquire και με όποιο σχετίζεται ο γαμημένος ο κωστόπουλος και προβάλλουν το μαλακισμένο σούπερ ανδρικό πρότυπο.

Και πως αλλιώς τα καταλαβαίνουμε;

Έχουν διαφημίσεις αχρείαστων ρολογιών, κρεμών για το πρόσωπο ,υπερβολικά πολλά μανικετόκουμπα ,συμβουλές για το πως να ξοδέψετε τα λεφτά σας σε ψωνισμένες μαλακίες και τα άρθρα τους είναι γραμμένα στο γνωστό εμετικό ύφος κωστόπουλου πχ. ψευτόεξυπνάδα +κουραδομαγκιά + ασυμβίβαστο πνεύμα + lifestyle.

Μπράβο καθυστέρα.

Η τάξη μου η ελλάς

  Ώρες ώρες σκέφτομαι πόσο πολύ μοιάζει με τάξη η ελλάδα....

  Θα μπορούσε να είναι σε ένα ακριτικό ξεχασμένο νησάκι. Σε αυτό το νησάκι που ο πολιτισμός δεν έχει φτάσει ακόμα οι καλοί μας έλληνες λοιπόν σαν άλλοι λωτοφάγοι κάνουν την ζωάρα τους κοροιδεύοντας τους υπόλοιπους πρωτευουσιάνους που γαμιούνται όλη μέρα στη δουλειά. Το σχολείο έχει μόνο μία τάξη επειδή αριθμεί μόλις έντεκα παιδάκια διαφορετικών όμως ηλικιών και τάξεων. Πάμε λοιπόν να τα γνωρίσουμε... η πρώτη σειρά έχει τρία θρανία αλλά μόνο πέντε μαθητές για λόγους που θα εξηγήσουμε αργότερα.

  Στην πρώτη σειρά κάθονται τα παιδάκια που πάνε σε μεγαλύτερες τάξεις, στη πρώτη θέση από δεξιά που είναι και η είσοδος της τάξης κάθεται ένα καλοντυμένο παιδάκι με πράσινη μπλουζίτσα.Είναι ο πρόεδρος της τάξης και ο καλύτερος μαθητής, ο μπαμπάς του ήταν μεγάλος ευεργέτης του νησιού αφού του έφερε ρεύμα για να ζήσει. Δίπλα του είναι το παιδάκι με την γαλάζια μπλούζα επίσης καλοντυμένο και όμορφο απολαμβάνει τον σεβασμό όλης της τάξης επειδή ο πατέρας του ήταν ο δεύτερος μεγαλύτερος ευεργέτης φέρνοντας στο νησί φαΐ για να φάει. Στην τρίτη θέση κάθεται ο πιτσιρικάς με την μπλε μπλούζα , ο πατέρας του φημολογείται ότι ήταν το πρώτο όστρακο που ξεβράστηκε στο νησί και από εκεί ξεπήδησε η ζωή γι' αυτό και κάποιες φορές τα λεγόμενα του δεν βγάζουν και πολύ νόημα. Στην τέταρτη θέση κάθεται το παιδάκι με την κίτρινη μπλούζα πολύ πιο νέο από τους συμμαθητές τους προσπαθεί να τους φτάσει σε γνώσεις ο δικός του ο πατέρας βέβαια δεν ασχολείται μαζί του εδώ και καιρό, παίζει πρέφα στο καφενείο. Και φτάνουμε στη τελευταία θέση εκεί κάθεται το κοριτσάκι με την κόκκινη μπλούζα. Με όλα τα συμπτώματα της εφηβείας δεν αποτελεί και διακαή πόθο για τα υπόλοιπα αγοράκια ωστόσο επειδή δεν υπάρχουν άλλα κοριτσάκια την ανέχονται και την έχουν βάλει εκεί στην γωνία. Αυτό βέβαια εκνευρίζει το αγοράκι δίπλα της αλλά κανένας δεν ασχολείται, ο πατέρας της έχει πεθάνει εδώ και καιρό σε ένα μακρινό κρύο μέρος αλλά για να μην την στεναχωρήσουν δεν της το έχουν πει ακόμα. Αυτή είναι η πρώτη σειρά των μεγαλύτερων πιο προχωρημένων μαθητών στην τελευταία θέση καθόταν ένας συμμαθητής τους που πνίγηκε και το πτώμα του βρέθηκε ένα πρωινό από τους μπαμπάδες του πρώτου και του δεύτερο μαθητή. Σαν φόρο τιμής τα παιδάκια της πρώτης γραμμής αποφάσισαν να μην κάθεται κανένας σε αυτή την θέση και τιμητικά να την ονομάσουν δημοκρατία.

 Πάμε και στην δεύτερη σειρά ξεκινώντας πάλι από τα δεξιά είναι το παιδάκι με την μαύρη μπλούζα , ο πατέρας του είναι ο παπάς του χωριού και η ενορία του κατέχει το μισό νησί καθώς και τις καλύτερες παραλίες. Δίπλα του βρίσκεται ο πιτσιρικάς με το γκρι μπλουζάκι ,του αρέσει το άσπρο αλλά ο μπαμπάς του που είναι ο μοναδικός δημοσιογράφος του νησιού του έχει μάθει ότι τίποτα δεν είναι άσπρο ή μαύρο αλλά γκρι. ''Το γκρι είναι ξεχωριστό χρώμα επειδή το φτιάχνεις εσύ'' του είπε μία μέρα '' δεν είναι καλύτερο να δημιουργείς, από το να δανείζεσαι;'' τον ρώτησε και από τότε δεν ξανάφερε αντίρρηση. Φτάνουμε στην τρίτη θέση λοιπόν που κάθεται το αγοράκι με την μοβ μπλούζα , ο πατέρας του είναι.... είναι γνωστός άνθρωπος τέλος πάντων, απλά γνωστός μπορεί να έχει ένα βιβλιοπωλείο ή να πουλάει τουριστικά είδη αλλά είναι γνωστός. Στο παιδάκι δεν αρέσει να φοράει μοβ συνέχεια και καναδύο φορές την εβδομάδα φοράει την γαλάζια ή την πράσινη του μπλούζα. Δίπλα του κάθεται το αγοράκι με την άσπρη μπλούζα ,αυτό δεν τα παίρνει και πολύ τα γράμματα και συνήθως τον πιάνουν κορόιδο τα υπόλοιπα παιδάκια αλλά κατά βάθος είναι καλό παιδί, ο πατέρας του είναι αστυνομικός, ο μόνος του νησιού .  Στην τέταρτη θέση κάθεται το αγοράκι με την σκισμένη μπλούζα ,αυτό είναι πολύ αντιδραστικό και είναι μόνιμη πηγή ταραχής και θορύβου. Είναι έξυπνο παιδί αλλά τις περισσότερες φορές τον πιάνουν κορόιδο και αυτόν τα παιδάκια της πρώτης γραμμής και παραφέρεται, ο πατέρας του ψάχνει ακόμα να βρει πως σκοτώθηκε το παιδάκι της έκτης θέσης. Και φτάνουμε στην τελευταία θέση ταρανννν ναι καλά το καταλάβατε εκεί είναι ο μικρός μας καθυστέρας. Ήσυχος και υπομονετικός παρ' ότι  πιο μικρός της τάξης προσπαθεί να τα βγάλει πέρα. Όλοι οι υπόλοιποι τον χλευάζουν αλλά κρυφά όλοι τον θέλουν με το μέρος τους επειδή στις εκλογές ο μικρός καθυστέρας θα βγάλει τον πρόεδρο , ο πατέρας του είναι ο μοναδικός μανάβης του νησιού επειδή οι υπόλοιπου που υπήρχαν μπήκαν στο δημαρχείο ή πήραν πρόωρη σύνταξη και μετράει μέρες για την σύνταξη του. Πάει λοιπόν και η δεύτερη σειρά όσοι δεν έχουν αυτοκτονήσει από την βαρεμάρα ας συνεχίσουν παρακάτω οι υπόλοιποι λίγο δύναμη μέχρι το άσπρο χ και όλο τα μαρτύριο θα τελειώσει.

 Δεν κυλάνε όμως όλα ωραία και ήσυχα στη μικρή μας τάξη. Τα παιδάκι της πρώτης σειράς μονίμως μαλώνουν αλλά μετά εκτός τάξης δεν δέχονται να παίξουν σε αντίπαλη ομάδα. Που και που κανά παιδάκι της δεύτερης σειράς ζητάει να πάει να κάτσει στην κενή θέση αλλά γίνεται χαμός και το ξεχνάει. Όταν υπάρχει ένταση πχ. τότε που κλέψαν λεφτά από το ταμείο τα δύο πρώτα παιδάκια για να πάρουν αυτοκόλλητα το παιδάκι με την γκρι μπλούζα δρα ώστε να εκτονωθεί αλλά μετά στις εκλογές το θυμάται ζητώντας να κάτσει στην πρώτη σειρά . Τα παιδάκια με την άσπρη και με την σκισμένη μπλούζα τσακώνονται συνεχώς επειδή μαλώνουν και τα παιδάκια της πρώτης σειράς. Στο αγοράκι με την άσπρη μπλούζα οι μεν δίνουν τσίχλες για να τους υπερασπίζονται και στο παιδάκι με την σκισμένη μπλούζα οι δε δίνουν φυσοκάλαμα. Το παιδάκι με την μαύρη μπλούζα τα παρακολουθεί όλα αυτά ήσυχος φιλώντας σαν κόρη οφθαλμού τους βόλους του, καθώς είναι οι μοναδικοί στο νησί. Ο μικρός μας καθυστέρας κάθεται ήσυχος στη θέση του και καμιά φορά τρώει και καμιά ξέμπαρκη από το παιδάκι με την άσπρη μπλούζα ή από το παιδάκι με την σκισμένη μπλούζα στους μυθικούς καβγάδες τους.

  Οι τρεις από τους τέσσερις καθηγητές του νησιού τα πάνε υπερβολικά καλά με τους μαθητές . Βλέπετε κάνουν φροντιστήριο στον πρώτο και τον δεύτερο μαθητή χωρίς προφανή βέβαια λόγο αφού δεν χρειάζεται και έτσι αυτοί οι δύο μαθαίνουν και πρώτοι τα θέματα των εξετάσεων. Αυτά διαρρέουν μέχρι τον γκρι μαθητή ο οποίος τα παρερμηνεύει και έτσι οι τρεις τελευταίοι μαθητές σπάνια γράφουν καλά. Με την τέταρτη καθηγήτρια υπάρχει το πρόβλημα επειδή κανένας δεν γράφει καλά στο μάθημα της αφού κανένας δεν μαθαίνει τα θέματα. Ο γκρι μαθητής μάλιστα λέει ότι είναι παρθένα και ότι το μουνί της βρωμάει σάπιο αυγό, μάλιστα το έκανε και γκρουπ στο facebook ,πολύ γέλιο... Έτσι η τάξη τα πάει υπερβολικά καλά τόσο καλά που ήρθε και ένας επιθεωρητής από την πρωτεύουσα επειδή έμαθε ότι υπάρχει μία τάξη μικρών αινστάιν για να γνωρίσει τον καλύτερο μαθητή και να μάθει για τα προβλήματα στο σχολείο. Ο πατέρας του πράσινου το έμαθε πρώτος και το είπε στο πατέρα του γκρι ο οποίος μίλησε για παρέμβαση στην ήσυχη ζωή της κοινωνίας τους και ότι υπάρχουν βαθύτεροι στόχοι. Η πρώτη σειρά θορυβήθηκε και κάλεσε έκτακτο μυστικό συμβούλιο....

Πράσινη μπλούζα  Να μιλήσει ο μικρός καθυστέρας που είναι ο μόνος που δεν αντέγραφε και δεν θα αντιδράσει
Γαλάζια μπλούζα  Ναι αλλά μετά το παιδί με την σκισμένη μπλούζα θα κάνει σαματά πάλι
Μπλε μπλούζα Θα στείλουμε το παιδί με την άσπρη μπλούζα αυτή τη φορά δως του και γλειφιτζούρια και πες του και καμιά καλή κουβέντα
Κόκκινη μπλούζα Ρε παιδιά σίγουρα θα την γλιτώσουμε αυτή τη φορά;
Πράσινη μπλούζα Ναι ρε μην είσαι χαζή. Κίτρινε ;; 
Κίτρινη μπλούζα  Εεεεε ναι, ναι εντάξει

Την άλλη μέρα στο σχολείο επικρατεί πανικός....

Πράσινη μπλούζα Ο μικρός καθυστέρας ήρθε ο καιρός να βγει μπροστά ,θα του δοθεί η άδεια καρέκλα ώστε να αντιπροσωπεύσει την τάξη μας στον κύριο επιθεωρητή
 Γαλάζια μπλούζα Εξαιτίας σου φτάσαμε ως εδώ αλλά τέλος πάντων θα βγούμε δυνατότεροι, άντε καθυστέρα
 Μπλε μπλούζα Σκατά τα κάνατε οι δύο σας αλλά τώρα δεν μπορούμε να κάνουμε και αλλιώς πάμε καθυστέρα καθάρισε το όνομα του νησιού μας.
Κίτρινη μπλούζα  Όχι έπρεπε να πληρώσετε εσείς... δηλαδή εμείς ... εεε κράτα γερά καθυστέρααααα
Κόκκινη μπλούζα Κάτω το ρεύμα και το φαΐ αυτά μας βάλαν σε μπελάδες μπορούμε και μόνοι μας εμπρός καθυστέρα δείξτους.

 Ο μικρός καθυστέρας ήταν σκεφτικός και πέρασε τις πέντε επόμενες μέρες διαβάζοντας μέσα στο σπίτι του. Η μεγάλη μέρα λοιπόν έφτασε ο επιθεωρητής ήρθε, έκανε ερωτήσεις γενικού περιεχόμενου στον μικρό καθυστέρα και ο μικρός τα πήγε αρκετά καλά έτσι πείστηκε ότι όλα βαίνουν καλώς. Τους υπόλοιπους δεν τους ρώτησε επειδή είχε μιλήσει πιο πριν με τους καθηγητές τους και τον διαβεβαίωσαν πόσο καλοί μαθητές ήταν, εκτός βέβαια από το παιδί με την άσπρη μπλούζα και το παιδί με την σκισμένη που μάλωναν στο προαύλιο. Επίσης το μοναδικό πλοίο που πήγαινε στο νησί άνηκε σε μία εταιρία που είχαν τα ποσοστά της οι πατεράδες των παιδιών της πρώτης σειράς που αποφάσιζαν και τα δρομολόγια και έτσι δεν ήθελε να έχει τρεχάματα . 

 Στο σχολείο όλοι ήταν χαρούμενοι την επόμενη μέρα , διοργανώθηκε μάλιστα και μία γιορτή όπου βραβεύτηκε το παιδί με την πράσινη μπλούζα για το πως διαχειρίστηκε το πρόβλημα. Ο μικρός καθυστέρας γύρισε στην θέση του και η ζωή συνεχίστηκε όπως πριν.....  ή όχι ;;;;;

 Ο μικρός καθυστέρας μπορεί να φαίνεται μικρός αλλά δεν είναι ... 
Το αριθμητικό του μειονέκτημα περιορίζεται μόνο εντός της τάξης, εκτός υπάρχουν εκατομμύρια μικροί καθυστέρες. Ο μικρός καθυστέρας δεν ζήτησε το φαΐ και το ρεύμα κανενός το απαίτησε, το δικαιούταν. Ο  πατέρας του  έχει την δυνατότητα να ''δηλητηριάσει'' κάθε πράσινη, γαλάζια, κίτρινη, κόκκινη, μπλε μπλούζα αλλά δυστυχώς δεν το κάνει . Ο μικρός καθυστέρας πρέπει να πάρει την απόφαση να το κάνει και να καταλάβει ότι δεν έχει τίποτα να χωρίσει από το παιδί με την σκισμένη μπλούζα και το παιδί με την άσπρη μπλούζα. Πρέπει να καταλάβει ότι τα χρώματα χωρίζουν τους ανθρώπους ,ότι όλοι αυτοί οι ρουφιάνοι και οι ψεύτες είναι στο χέρι του να τους ''τελειώσει'' . Και το παιδί με την άσπρη μπλούζα δεν είναι κακό ούτε το άλλο με την σκισμένη ,απλά παρεξηγημένα στα ίδια σκατά έπεσαν και αυτοί απλά έτυχε να τους σπρώξουν διαφορετικά χεριά.


Φιλικά, ο μικρός καθυστέρας

(μην πει κανένας για πολιτικά τον έφαγα, μια ιστορία από το νησί μου έγραψα ο βλαμμένος)
(επειδή η γραφικότητα μου χτύπησε παπαδάκη υπόσχομαι άλλα 5 βλαμμένα ποστ για να ισορροπήσω) 

Ο άρχοντας της λαδιάς και των άχρηστων πραγμάτων

  Είναι ρε παιδί μου ότι κάποιοι άνθρωποι δεν το χουν τελικά, εγώ σαν παράδειγμα προσελκύω λεκέδες. Δεν εξηγείται επιστημονικά έχω δοκιμάσει τα πάντα π.χ. πάω να βουρτσίσω τα δόντια μου ... παίρνω στάση σαν να κάνω κάμψεις στο νεροχύτη ή να κάνω γλυκό έρωτα στο σιφόνι , φόρμα και κοντομάνικο δεν την ξαναπαθαίνω... οκ βουρτσίζω-ξεπλένω προσεκτικά σκουπίζομαι και στη συνέχεια ετοιμάζομαι για την δουλειά κουλ και ωραίος. Εκεί που περπατάω πέφτει το μάτι μου στο πέτο από το μπουφάν και ναι ναι πάλι βγήκα σαν την μόνικα λεβίνσκι στον δρόμο η αηδιαστική αηδία με κοιτάει υποτιμητικά με αυτοκρατορικό ύφος. Γαμώ την πουτάνα μου δεν είναι δυνατόν έχω κάνει τα πάντα αλλά στατιστικά μία φορά την βδομάδα θα λερωθώ δεν γίνεται και αυτή η μπίχλα κολλάει και δεν βγαίνει εύκολα.

  Επίσης η μερέντα, όταν πάρω κρέπα δεν υπάρχει να μην διαλυθεί και να γίνω κώλος. Γίνομαι σαν τα παιδάκια που γλείφουν τα μπισκότα ( τα κωλόπαιδα για τέτοια ηδονή εγώ πρέπει να φάω ολόκληρη τούρτα σοκολατίνα ) σαν να είναι η τελευταία μέρα τους στην γή ή να περιέχουν το νέο ναρκωτικό για μωρά  και στο τέλος φαίνονται σαν τον γουίλι τον μαύρο θερμαστή από το τζιμπουτί. Στην συνέχεια περιμένω την μάνα μου με βλαμμένο γέλιο να μου σκουπίσει με υγρό μαντηλάκι το πρόσωπο με μίσος αλλά συνήθως δεν έρχεται .Τα ίδια περίπου ισχύουν και με το μέλι με ενδιάμεσο διάλλειμα ανά φέτα για πλύσιμο και με το παγωτό ξυλάκι που για περίεργο λόγο ραγίζει σε απίθανα σημεία και ακολουθούν σκάγια σοκολάτας προς απρόβλεπτες κατευθύνσεις.

 Και πάμε στο φαί... εκεί δίνω ρέστα είμαι ο άρχοντας της λαδιάς πολυτραγουδισμένος στους αιώνες και αρχηγός των βρώμιλων. Έχω καταφέρει να λαδώσω μπλούζα την ίδια μέρα που την πήρα αλλά δεν μασάω πιά έχω το διαβολάκο του λεκέ kathysteras+diavolakos = l.f.e. (σαν γκεί ζευγάρι ελλήνων χιπχοπάδων ακούστηκε αυτό ) Επίσης έχω καθορίσει ρούχα τσιπουράδικου και συγκεκριμένα ένα ξεβαμμένο παντελόνι που κατέστρεψε η μάνα μου και μία μπλούζα που κατάφερα να καταστρέψω μετά από τέσσερις μέρες. Μα δεν γίνεται αλλιώς βλέπεις τις σουπιές να κάνουν ύπτιο στο λάδι και τον σερβιτόρο να προσπαθεί να ισορροπήσει τα πιάτα ενώ το λάδι ταλαντεύεται επικίνδυνα πάνω από το τζίν σου.

  Και φτάνω στο θέμα μου ότι δεν με θέλει, επειδή εκτός των άλλων είμαι και ο άρχοντας των άχρηστων πραγμάτων .Πριν από λίγες μέρες σαν παράδειγμα πάω στο πρακτικερ να αγοράσω διάφορες συσκευές που έχουν χαλάσει. Χτυπάω μία σένια καφετιέρα, μία τοστιέρα και ένα πίσω φωτάκι για το όχημα και πάω σπίτι όλο λαχτάρα να τα δοκιμάσω. Η καφετιέρα οκ, πάμε στην τοστιέρα λέω ας δοκιμάσω την παλιά που έχει κανα δίμηνο να δουλέψει και να την αποχαιρετήσω με τιμές για όσα μου χάρισε. Μια ,δυο, τρεις και ....άναψε, εεεε το μπορδελοκατασκεύσμα δύο μήνες δεν δούλευες τώρα θυμήθηκες? τζάμπα 15 ευρώ ρε πούστη δε γαμιέται ας κοτσάρω το φωτάκι  να πάω να δω τον αγώνα να πουλήσω και την μούρη μου. Και πέφτω πάνω στην πιο ανώμαλη κατασκευή που θα μπορούσε να σκεφτεί ο ανθρώπινος νους, παιδεύομαι κανα τέταρτο και τελικά το παρατάω επειδή συνειδητοποιώ ότι λείπει το παξιμάδι και δεν γίνεται προφανώς να βιδωθεί. Καβαλάω την ποδηλατάρα μου και φεύγω γρήγορα μην χάσω το ματς. Αλλά φυσικά δεν είναι μόνο αυτά έχω πάρει ασύρματο πληκτρολόγιο που δεν αναγνώριζε συνδυασμούς πλήκτρων και δεν μπορούσα να παίξω pro (παιχνιδάκι για αγοράκια ,όχι σεξουαλικό), ηχεία που σε μία εβδομάδα έπεσε το κεντρικό και έσπασε και μάλιστα το κουμπί της έντασης που έτυχε να το έχω ρυθμισμένο χαμηλά. Έχω πετύχει ασύρματο τηλεκοντρόλ με λάθος οδηγίες με το οποίο παιδευόμουν καμία ώρα και μετά κατά λάθος βρήκα τον σωστό τρόπο, έχω αγοράσει το πιο προβληματικό mp3 player της αγοράς το οποίο κολλούσε ανά δύο μέρες, κατάφερα και πέτυχα εν έτη 2002 τηλεόραση που όταν την έκλεινα μάλλον λόγω της διαστολής έκανε ήχους χαρίζοντας μου εφιαλτικά βράδια τρόμου και αγωνίας στην Θεσσαλονίκη.  Γενικότερα ότι πρόβλημα είναι να διαπιστωθεί σε προϊόντα θα συμβεί πρώτα σε εμένα, οπότε ελάτε λοιπόν μεγάλες εταιρίες δέχομαι να δοκιμάζω με αμοιβή τα προϊόντα σας.

Μαλακίες Γονέων εκπαιδεύουσι τέκνα...

 Οι γονείς κακά τα ψέματα εκτός από πλάσματα ανυπέρβλητης αγάπης ,υπομονής και αστείρευτες πηγές δουλέματος και γέλιου στις δύσκολες στιγμές είναι και οι άνθρωποι που μας δημιούργησαν ένα σωρό τραύματα με τις εκνευριστικές ενίοτε και βάρβαρες συνήθειες τους. Λοιπόν ανοίξτε τα σημειωματάρια σας υποψήφιοι γονείς εκτός και αν θέλετε τα παιδιά σας να ανοίξουν ένα μπλογκ χωρίς καν το πραγματικό τους όνομα και να το παίζουν σουπερ ήρωες βρίζοντας οτιδήποτε έκανε το λάθος να πέσει στα μάτια τους.

1. Πρωινό ξύπνημα

  Μία πραγματικά πονεμένη ιστορία, για να το ξεπεράσω χρειάστηκαν 5 χρόνια υπν εεε σπουδών εννοώ αλλά τελικά συνήλθα. Το πρωινό ξύπνημα λοιπόν συνοδευόταν από άνοιγμα των παραθύρων, σπρώξιμο ενίoτε και κανένα κομπλιμέντο του στυλ ''πω πω πως βρωμάει εδώ μέσα''...Το σάββατο που ήλπιζες όπως είναι φυσιολογικό να κοιμηθείς λίγο παραπάνω είχες ακόμα χειρότερο ξύπνημα από ηλεκτρική σκούπα που κάποιες φορές εισέβαλε και ενώ κοιμόσουν όταν ξεπερνούσες την υποτιθέμενη ώρα ξεκούρασης. Ναι καλά το φαντάστηκες αγαπητέ αναγνώστη ούτε την κυριακή κοιμόμουν καθότι γόνος θρησκόληπτης οικογένειας (καμάρωσε μάνα τον θρησκόληπτο γιο σου) άντε να μην έχεις παιδικά τραύματα μετά .

 Μεγαλύτερο τραύμα: Κρύο, φως, πόδια να χώνονται κάτω από το πάπλωμα, βαρεμάρα

2. Γάλα

  Υπάρχει ρε γαμώ την πουτάνα μου άλλο θηλαστικό που για το 1/5 της ζωής του να πίνει γάλα; Στα 16 θα δυναμώσουν τα κόκκαλα και τα δόντια μου και μου δίνεις αυτή την άσπρη αηδιαστική μαλακία?

Μεγαλύτερο τραύμα : Βρωμερή αναπνοή, ξινισμένη αηδία

3. Σαλιωμένο δάχτυλο

   Η υπέρτατη σιχαμεροαηδία αν και ευτυχώς χάνεται από μία ηλικία και μετά. Μα είναι δυνατόν ρε μάνα; Υπάρχουν τα χαρτομάντιλα για αυτό τον λόγο πρέπει να με ακουμπήσεις με την αυτόματη σιχαμένη συσκευή καθαρισμού σου?
Μεγαλύτερο τραύμα : Περίγελος, ντροπή

4. Τσιγάρα

   Καλά δεν μιλάω για το ότι κάθε πρωί το αυτοκίνητο ήταν θάλαμος αερίων μιλάω για τό ότι όταν πεθάνω και βγάλουν τα στατιστικά μου στοιχεία η φράση '' πήγαινε να μου πάρεις τσιγάρα'' θα είναι η δεύτερη πιο πολυακουσμένη μετά το ''είδες λαζόπουλο;;''τουλάχιστον όταν μεγάλωσε η αδερφή μου την αγγάρευα και την γλύτωσα αυτηνής βέβαια της την πέφταν κάτι ανώμαλοι στο δρόμο αλλά λεπτομέρειες.

Μεγαλύτερο τραύμα : τίποτα

5. Το αγαπημένο μου ροζ τζίν

  Ξέρετε όλοι για τι μιλάω ... Μα ροζ ήταν αγόρι μου, Όχι μάνα δεν είμαι ο φλωρινιώτης ούτε βγάζω μπούτι στην Συγγρού το βράδυ, θυμάμαι τι χρώμα ήταν.

Μεγαλύτερο τραύμα : Αγαπημένα ρούχα και θυμώντας τα να κλαίς.

6. Μουρουνέλαιο και λοιπές αηδίες

 Ευτυχώς κράτησε λίγο και αυτή η μόδα αυτό το πράγμα που έχει γεύση στημένου ψαριού δεν παλεύεται .

Μεγαλύτερο τραύμα : Ψαρίλα

7. Τσόντες

  Ρε μάνα  δούλεψα για να την αγοράσω ρε πούστη μου, γιατί πετάς το μόχθο μου ρε μάνα; Υπολογίζω ότι περίπου δέκα τσόντες είχαν θυσιαστεί στο βωμό του σκούφου. Την πρώτη μου την είχε βρει ο πατέρας μου και  την πόνεσα περισσότερο επειδή την αγόρασα με τα πρώτα μου λεφτά και την μετέφερα μέσα από την μπλούζα πάνω στο ποδήλατο νοιώθοντας σαν τον Τζέιμς Μποντ που τον κυνηγάει η ιερά σύνοδος. Οι υπόλοιπες ήταν θέμα χρόνου και κάθε τσόντα είχε χρόνο ζωής τριών μηνών καθότι τις γομαροκασέτες ήταν δύσκολο να τις κρύψεις αν και τελικά μία μέρα πίστεψα ότι είχα βρει την κρυψώνα του αιώνα. Ήταν πίσω από τα συρτάρια του γραφείου ένα κενό ότι έπρεπε για 3-4 κασέτες κανένας δεν θα το πρόσεχε, έτσι νόμιζα τουλάχιστον αλλά η μάνα μου πρόσεξε ότι το ένα συρτάρι για καναδυό εκατοστά δεν έκλεινε καλά και τότε έγινε ο παρακάτω καλτ διάλογος

Μάνα: καλά δεν ντρέπεσαι να φέρνεις αυτές (αυτές!!! αχαχα μακάρι να ερχόταν αυτές) μες το σπίτι μας;
Εγώ: άσε μας ρε μανά μια χαρά είναι
Μάνα : Ναι και άμα δει τίποτα η αδερφή σου τι θα της πεις;
Εγώ : Άσε μωρέ δεν θα κάνω εγώ την δουλειά μου επειδή έχω αδερφή;
Μάνα : Γκρρρρλουυυπ            

  Πολλοί θεωρούν τις τσόντες φθηνές και ανέμπνευστες, εγώ πρόσφατα έζησα μία πρωτόγνωρη εμπειρία  καθώς έβλεπα μία τσόντα, για δευτερόλεπτα συνειδητοποίησα ότι περιείχε ακριβώς ότι ήθελα να δω κώλο, λάδι ,ήλιο, γρασίδι, εξοχή ένα ρίγος με διαπέρασε και έκτοτε οτιδήποτε άλλο μου φαίνεται μάταιο. Μιλάμε για μια ολοκληρωτική εμπειρία άμα είχε και καμία Ιον γάλακτος πιο δίπλα πολύ πιθανό να μην ήμουν εδώ να γράφω σήμερα. Ταρκόφσκι μαλάκα , πέθανες και τέτοια σκηνή δεν είχες σκηνοθετήσει.  

 Μεγαλύτερο τραύμα : Κανένα (θάβω κάτι κασέτες που και που στο κήπο και μετά χαράζω την διαδρομή στο χέρι μου αλλά εκτός από αυτό όχι κάτι άλλο ανησυχητικό)

8. Φίλοι

  Μέχρι το λύκειο ήμουνα ένα λιγομίλητο, αντικοινωνικό και μαμούχαλο ον κυρίως για τον λόγο ότι όλοι οι συμμαθητές μου ήταν γαμημένα όντα και ψωνάρες του κερατά, στο λύκειο βέβαια έκανα πολύ καλούς φίλους ωστόσο οι γονείς πάντα παίρνουν πρωτοβουλίες για να βοηθήσουν τα παιδία τους στην προσπάθεια για κοινωνικοποίηση .Και τότε είχαμε τραγικές ατάκες του τύπου ΄΄ Θες να κάνεις παρέα με αυτό το παιδάκι ;΄΄ , ''Γιατί δεν μιλάτε με αυτό το κοριτσάκι;'' βέβαια μπορεί σήμερα αυτό το παιδάκι να έγινε να έγινε μια μουνάρα ή να γυρίζει dvd αλλά δεν έχει σημασία με αυτή την ατάκα έχανες και την τελευταία ευκαιρία να το παίξεις κουλ .

Μεγαλύτερο τραύμα : Ντροπή

9. Χαριτωμένες ιστορίες

  Αυτό δυστυχώς συνεχίζεται μέχρι και σήμερα, οι γονείς το βρίσκουν αστείο να λένε τι μαλακίες έκανες όταν ήσουν μικρός καλά δεν συζητάμε για πιο σοβαρά όπως την μέρα που γεννήθηκες αυτά τα ακούς πιο πολλές φορές και από τον ΄΄Ιησου από την ναζαρετ΄΄  το πάσχα. Έχουμε λοιπόν και λέμε θυμάστε τότε που έφαγε τα σκατά του στο νηπιαγωγείο και μετά τα πέταξε στην νηπιαγωγό; αχ το καημένο ή τότε που κατουρήθηκε στην πρώτη δημοτικού και μετά έκανε τσουλήθρα πάνω του; και τότε που χόρευε κλακέτες και πετάχτηκε η μία και σκότωσε 9 άτομα (έπρεπε να τσοντάρω south park καιρό έχω); Αλλά τώρα την βρήκα την λύση θα τους λέω και εγώ τις βλακείες που κάνανε. Θυμάσαι τότε που με ξέχασες μία ώρα στο αυτοκίνητο;; Σκάνε έτσι τα παιδάκια, ξέρεις. Ή τότε που σας έπιασα να το κάνετε με την μαμά;;; Ρε γέρο έχεις χάσει πλέον την φόρμα σου...

Μεγαλύτερο τραύμα : Ντροπή

10. Φερμουάρ

  Και φτάνουμε στον απόλυτο τρόμο. Είναι πρωί ,έχει κρύο, είσαι μικρός και αδύναμος , η μάμα σε έχει ντύσει κλασικά με όλα αυτά τα τραγικά ρούχα που στο σχολείο σε κοροϊδεύουν. Και τότε συμβαίνει φσιιιιιιιιιιιιτ τσαααααακ λίγο πιγούνι, λίγο χείλια αν είσαι άτυχος κάτι θα πιάσει το κωλόπραμα .Σε συνδυασμό με το κρύο σου προσφέρει ένα ασύγκριτο τσούξιμο ,ένα μίσος για την μάνα σου καθώς ποτέ δεν προσέχει και το κλασικό δίλλημα ,να μείνω όπως είμαι ή να σηκώσω το πηγούνι και να προσπαθήσω να το υπερπηδήσω;;;;;

Μεγαλύτερο τραύμα : Πόνος ,Κρύο

11. Φιλιά

 Ναι ναι και εγώ σε αγαπάω, ναι ναι πολύ μαμάκα και εσένα πατερούλη αλλά μπορείς να με αφήσεις τώρα επειδή κοιτάει όλο το δημοτικό και η τατιάνα με έχει καλέσει στην επόμενη εκπομπή της με θέμα πως να μην κάνετε τα παιδιά σας μαμμόθρεφτα;; Έλεος δηλαδή πρωί πρωί σάλια και αηδίες και δεν είναι μόνο αυτό ο πατέρας μου το συνεχίζει ακόμα παρά το σπρώξιμο και το ξύλο που έχει φάει τόσα χρόνια.

Μεγαλύτερο τραύμα : Ντροπή, Σάλια

12. Ζώα

  Άλλη μία τρυφερή ιστορία λοιπόν. Ήταν άνοιξη,απόγευμα... ο πιτσιρικάς καθυστέρας γύριζε σπίτι ...τραλαλι τραλαλο... ανέμελος με ένα γατί παραμάσχαλα... τραλαλι τραλαλο. Σε τραγική λιγδοκατάσταση το γατάκι είπα να το πάρω σπίτι να το ταΐσω ήξερα βέβαια ότι η μάνα μου σιχαίνεται τα γατιά αλλά πόνταρα στην ακαταμάχητη γοητεία του.Τραλαλι τραλαλο ανοίγει ο μικρός ανέμελος καθυστέρας την πόρτα... 

Γκμπαρε αυτομπργλ τομπραμγααααουυυ απόμπροστραμουυυυυυγκ

Τι είπες έκπτωτε άγγελε που κυρίευσες την μάνα μου;;;;;;;;   απαντώ .

Πάρε από μπροστά μου αυτό το πράγμα !!!!!!!!

( σε ένα παράλληλο σύμπαν θα μπορούσα σαν άλλος mike wazowski να τραγουδούσα πάρε από μπροστά μου αυτό το πράγμααααα ,το πράγμα το πράγμα αυτοοοοοό ,πάρε από μπροστά μου αυτό το πράγμαααααα γιατί θα αυτοστραβωθωωωωωώ, αλλά δεν είναι όλα τόσο ρομαντικά) στη συνέχεια όλα γίνονται θολά ένα γατί συνεχίζει την μίζερη ζωή του και εγώ κατεβάζω το μούτρα μου.

 Τραύματα δεν μου δημιούργησε αφού από πάντα αγαπούσα τα ζώα,ακόμα και οι μπάτσοι γλυκούληδες είναι αλλά μου δημιούργησε μεγάλες απορίες. Πως γίνεται να μην σου αρέσουν οι γάτες;;; Ακόμα και ο κάρτμαν σε τόσα επεισόδια η μόνη φορά που λύγισε ήταν για γάτα. Έχουν κάτι που χτυπάει στο υποσυνείδητο δεν μπορείς να το προσδιορίσεις αλλά ξέρεις ότι υπάρχει κάπου εκεί. Επίσης ανατομικά είναι το τελειότερο πλάσμα μετά την γυναίκα, βρείτε μου άλλο και θα σας παραδεχτώ (σκάσε μαλάκα Φρόυντ δεν είμαι ανώμαλος). Τέλος πάντων εγώ την εκδικήθηκα την μάνα μου όταν μεγάλωσα έγινε η αυλή στέκι κατατρεγμένων και πεινασμένων γατιών της γειτονιάς και ενός σκύλου.

Νέο

13. Σίριαλ

  Άλλη μία πονεμένη ιστορία, τι θα δούμε ρε μάνα πάλι σήμερα; την μπάρμπα να γαμιέται με το μισό καστ ; τον παπακαλιάτη σε ανώμαλα τρίγωνα ή τον Αιμίλιο χειλάκη να τρομάζει καμιά ανυποψίαστη; Τέτοιες βλακείες που έχω δει τόσα χρόνια δεν λέγεται τεράστια καταπίεση μιλάμε μικρός είχα κάνει λίστα τις ταινίες που ήθελα να δω όταν μεγαλώσω και δεν με αφήνανε.Ακόμα και σήμερα όταν ανεβαίνω να δώ την μάνα μου το ίδιο γίνεται

Τι έγινε ρε μάνα καλά είσαι ; 

Σσσσσσσσσ βλέπω η ζωή της άλλης.

Ρε μάνα αυτή φοράει περούκα και η σκηνοθεσία είναι ότι πιο ανώμαλο έχω δει μετά τον ψάλτη σαν σταυροφόρο στο καλημέρα ζωή (ωραίες εποχές).

Μια χαρά είναι άντε σταμάτα τώρα.

  Το ίδιο ισχύει και για τις κλασικές ελληνικές ταινίες που για κάποιο ανεξήγητο λόγο δεν επιδέχονται κριτικής σαν τον πάπα λες και πρέπει να τις δούμε μέχρι να μην υπάρχει κανένας ζωντανός πρωταγωνιστής, μοντερ, ηχολήπτης κτλ.

Μεγαλύτερο τραύμα : Μια αναγούλα όταν αρχίζει να χορεύει η σαπουντζάκη και σπασμούς δεν έχω μόνο εγώ ,ε ;;



Νοιώστε ελεύθεροι να προσθέσετε και τα δικά σας τραύματα.

Οδοντίατρος , Carcass, ο Πιερ το κοράκι και διαβολικές συμπτώσεις

( Και τώρα ένα διάλειμμα στο θάψιμο με μία τρυφερή ιστορία από την καθημερινότητα του καθυστέρα.)

   Ήταν Δευτέρα απόγευμα λοιπόν, ένα ραντεβού με την οδοντίατρο πάντα κρύβει δυσάρεστες εκπλήξεις αλλά αυτή την φορά ήμουν προετοιμασμένος δεν θα άφηνα τίποτα να με λυγίσει. Αφού την αράζω λοιπόν στον καναπέ και ενώ το ράδιο παίζει ψαλμωδίες ψάχνω κάτι να διαβάσω η οδοντίατρος σαν σωστή χριστιανή έχει περάσει από επιτροπή με κριτές τον καρατζαφέρη , τον ιερώνυμο και τον άδωνη τα περιοδικά και έτσι το πιο ενδιαφέρον είναι ένα εν ονόματι comicsmania. Έχουμε και λέμε στρουμφάκια (ωραία ιστορία με τον δίδυμο αδερφό του δρακουμέλ) , κάτι χαζοχαρούμενα πιο σύγχρονα και φτάνουμε στην πέτρα του σκανδάλου.

Πιέρ το κοράκι … μάλιστα πολύ προχωρημένο σκέφτομαι και ξεκινάω να διαβάζω η ιστορία είναι η εξής μία χήρα πάει να κηδέψει τον άντρα της ο οποίος λόγω μίας ιδιαίτερης και πολύ παρεξηγημένης σχέσης που είχε με έναν πίθηκο ήθελε να θαφτούν μαζί .Αφηγείται λοιπόν στον Πιερ ότι προσπάθησε να τους θάψει μαζί αλλά της το απαγόρευσαν επειδή δεν επιτρέπονταν τα ζώα μετά πήγε να τους κάψει αλλά πάλι δεν της το επέτρεψαν για τον ίδιο λόγο και το ίδιο συνέβη όταν ζήτησε να τους βυθίσουν μαζί. Τελικά κατέληξε να τους πάει στο λιάνισμα σφαγείων (έτσι ακριβώς το γράφει δεν είναι τίτλος τραγουδιού των carcass) και έτσι όπως έγιναν λέει κανένας δεν θα αναγνώριζε άνθρωπο .Μα κυρία μου ξέρετε τι τα κάνουν τα υποπροϊόντα κρέατος ;  ρωτάει ο Πιερ. Βεβαίως απαντά η χήρα μετά από τις τρελές αγελάδες φοβούνται να τα ταΐσουν σε ζώα και τα κάνουν κόλλες ,ορίστε λοιπόν πάρτε το σωληνάριο να το θάψετε. Το κόμικ τελειώνει με τον Πιερ να δηλώνει περιχαρής αγκαζέ με την χήρα ότι Και έτσι θα είναι μαζί για πάντα !!!

  Την στιγμή που το τελειώνω από το ραδιόφωνο ένας μπάρμπας λέει ότι ο διάβολος εμφανίζεται σε  πολλές μορφές ενώ μετά από λίγο η ασθενής φωνάζει θα πεθάνω βίκυ ,θα πεθάνω και η οδοντίατρος απαντάει λέγοντας της να σηκώσει τα πόδια της για να πιέζεται το διάφραγμα .Σε συνδυασμό με τους καταχθόνιους θορύβους του οδοντιατρείου νοιώθω σαν πρωταγωνιστής σε ένα μίγμα hellraiser και evil dead και προφανώς κάθε δείγμα αυτοκυριαρχίας έχει χαθεί.

   Λοιπόν ,ανώμαλε μεταφραστή κομικ παράτα την δουλειά σου ή την επόμενη φορά πριν παραδώσεις το κείμενο δώσε μία αναφορά στον ανώτερο σου για το περιεχόμενο ναι ,ναι ξέρω με τα κολλητάρια σου τον ρίχνετε τρελά γέλια όταν παρακολουθείτε snuff movies και τα λέτε αυτά αλλά δεν είναι αστείο για τον υπόλοιπο κόσμο εκτός και αν μεγαλώνει τον μικρό κθούλου .
      

  Τουλάχιστον δεν πόνεσα τελικά…