Μετά από πάρα πολλές (δύο) απαιτήσεις που δέχτηκα από τους αναγνώστες θα τους προσφέρω τούτο δω το ταπεινό ποστ για την προχθεσινή μέρα. Στην κριτική συναυλιών δεν είμαι καλός πρέπει να ομολογήσω όσο περίεργο και αν σας ακούγετε αυτό επειδή για να μην μου αρέσει μία μπάντα πρέπει να είναι πιο βαρεμένοι και από τον μπακογιαννόπουλο πάνω στην σκηνή. Τρεις ώρες soundcheck να κάνουν μου φτάνει μου αρκεί να τους βλέπω από κοντά. Ας αρχίσουμε λοιπόν.
Πρώτοι βγήκαν οι suicidal angels κατά τις 12.30 που δυστυχώς όπως και τους bullet τους έχασα καθ' ότι παρκάραμε στου διαόλου την μανα και φτάσαμε στο terravibe κατά τρεις(κάναμε και τρεις ώρες ταξίδι). Για τους πρώτους έμαθα από κάτι φίλους που βρήκαμε μέσα ότι γάμησαν υπερβολικά. Οι bullet for my valentine μου είναι ψιλοαδιάφοροι αλλά ήταν πολύ καλή περίπτωση με το sonisphere να τους δουν οι οπαδοί τους επειδή αλλιώς σιγά μην πατούσαν. Στη συνέχεια κατά τις τέσσερις πρέπει να ήταν βγήκαν οι stone sour. Σαν μπάντα δεν με τρελαίνουν ωστόσο στο live τους παραδέχτηκα. O corey taylor ή #8 φυσικά εκτός του ότι έχει βρωμοφωνάρα και έχει κερδίσει τον αμέριστο σεβασμό μας από τους Slipknot γαμάει και δέρνει. Ούτε η κούραση ούτε το πένθος τον κατέβαλαν και τα έδωσε όλα το παλικάρι αποτελώντας το καλύτερο ζέσταμα εν όψη Anthrax. Μπορεί να τους δώσω άλλη μία ευκαιρία αν και δεν είναι πάνω από το απλά μια καλή μπάντα. Α, και ευτυχώς δεν παίξαν το through glass να ξενερώσουμε τις ζωές μας.
Ξαναβάλε την μάσκα θεέ και άστα αυτά δεν θα ρίξεις καμιά γκόμενα έτσι
Στις πέντε λοιπόν στην μικρή σκηνή που είχε στηθεί πλέον απέναντι από την μεγάλη βγήκαν οι πρώτοι από τους big4 . Οι Anthrax για μένα είναι το νούμερο 3 από τους τέσσερις επειδή πάντα ήταν λίγο πιο ''χαρούμενοι'' και γρήγοροι για τα γούστα μου. Αλλά ρε πούστη υπήρχε ένα πράγμα πάνω στην σκηνή που ήταν ένα sonisphere μόνο του. Υπήρχε Joey Belladona ρε μάγκες, υπήρχε Joey Belladona ,υπήρχε από πάντα και συνεχίζει το παραλήρημα σε ρυθμό Τρύπες... Τι άλλο να ζητήσει κανένας; Να δει τους αυθεντικούς Sepultura; Μόνο αυτό ίσως και θα βγάλω τα βυζιά μου από το τράβηγμα. Κατά τ' άλλα εντάξει ένα best of παίξανε madhouse, indians, got the time, antisocial και φυσικά medusa (παλιογυναίκες) only κτλ. Αγαπημένες και τιμημένες κλασικούρες ο scott ian θεός όπως πάντα και γενικότερα όλη η μπάντα σε μεγάλα κέφια (κλασικό) .Αλλά αυτό που μας ισοπέδωσε όλους ήταν μία φράση sing me a song , you're a singer .....κάτι που κρυφά μέσα μου το περίμενα αλλά όσο να' ναι όταν το βλέπεις να γίνεται είναι αλλιώς .Βέβαια μετά περίμενα και τον Hetfield να πετάξει κανα holy diver , you've been down to long to the midnight sea αλλά ξέχασα ότι είναι αυστηρά επαγγελματίες anyway στον δρόμο της επιστροφής έκλεισα το μάτια μου και ονειρεύτηκα ότι το έλεγε. Mmmmmm yeah yeahhhha holy diver....
Στις εξήμισι περάσαμε πάλι στην μεγάλη σκηνή για του δεύτερους αγαπημένους μου τους Slayer .Περιττό να πω ότι ο κόσμος ακόμα ερχόταν, απ' όσες φορές έχω πάει στο teravibe δεν έχω ξαναδεί τόσο κόσμο. Με manu chao λένε ήταν το τοπ που πρέπει να ήταν καμιά 40 χιλιάδες . Χθες 30 χιλιάδες ήταν στάνταρ τα εισιτήρια που κόπηκαν και όταν βγήκαν οι Μetallica πραγματικά δεν έβλεπες κενό πουθενά άρα καμιά 35αριά χιλιάδες ήταν παίζει και 40. Βγήκαν λοιπόν οι Slayer και ξεκίνησαν με το world painted blood από το καινούριο τους αλμπουμ και κάπου τσόνταραν και καναδύο ακόμα που δεν τα θυμάμαι επειδή δεν το έχω ακούσει. Σιγά ,σιγά με το war ensemble αρχίζουν και δημιουργούνται δειλά δειλά τα πρώτα καλά mosh pits . Στη συνέχεια ακολουθούν φυσικά κλασικούρες όπως το angel of death, seasons in the abyss, mandatory suicide, chemical warfare, south of heaven και φυσικά για να κλείσει το μακελειό το raining blood. Λογικά στους Slayer υπήρχαν και τα περισσότερα θύματα αλλά δεν κάθησα να το ερευνήσω και πολύ προσπάθησα να προσηλωθώ στην συναυλία. Πολλοί γκρινιάζαν μετά επειδή δεν ήταν ομιλητικοί και εκδηλωτικοί με το κοινό. Μα ρε φίλε τους Slayer βλέπεις, trash παίζουν δεν περιμένεις να βγούνε με harley και να κάνουν μαιμουδιές. Επίσης ας συνέλθουμε λίγο, πίσω από το τύμπανα ρε μάγκα είναι ο Lombardo , ο Dave Lombardo γαμώ την πουτάνα μου δεν υπάρχει πιο υπέρτατος drummer. Και μπροστά σου τραγουδάει ο Araya ρε πούστη έλεος τι άλλο θες να κατέβει να σου πάρει πίπα;
Κατά τις εφτάμιση βγαίνουν οι Megadeth που για να πιάσουμε θέση για τους Metallica και να ξεκουραστούμε αποφασίσαμε να τους σνομπάρουμε. Απο τα λίγα που κατάλαβα ο ήχος δεν πρέπει να ήταν και πολύ καλός επειδή ήταν και στην μικρή σκηνή. Ωστόσο ο Mustaine μου φάνηκε αρκετά ορεξάτος .Οφείλω βέβαια να παραδεκτώ ότι με το που άρχισαν να παίζουν το holy wars ένοιωσα μιά ισχυρή θέληση να τρέξω στην σκηνή αλλά μιά σουβλιά στην μέση με συγκράτησε (γαμημένα γεράματα). Κατά τ' άλλα γινόταν καλός πανικός από τα λίγα που έβλεπα και έπαιξαν ένα best of αν και θα περίμενα καναδύο πιο γνωστά. Απ'ότι θυμάμαι παίξανε τα hangar 18 ,headcrusher ,in my darkest hour ,skin o' my teeth ,symphony Of Destruction, peace Sells, holy wars... reprise κτλ. Και μετά όλα σταματάνε να κινούνται............
Έντεκα χρόνια ,έντεκα γαμημένα χρόνια για αυτή την στιγμή. Από τα εφηβικά πρωινά ξυπνήματα με and justice for all μέχρι σήμερα στην ωρίμανση μου (την ποια;). Την μιά ήμουνα πολύ μικρός και δεν μ'αφήναν , την άλλη έδινα 20 μαθήματα που είχαν μαζευτεί και είχα διάβασμα αλλά για χθές δεν είχα δικαιολογία (και ας δουλεύω σαββατιάτικα τόση δουλειά που μαζεύτηκε). Είχα πιάσει καλή θέση ενώ η βροχή είχε ήδη αρχίσει από τις εννιά.Ήξερα ότι δεν θα αισθανόμουν το ίδιο όπως αν τους έβλεπα έφηβος αλλά προσπάθησα να μην το σκέφτομαι. Κατά τις εννιάμιση μπήκαν.Για εισαγωγή όπως πάντα τα τελευταία χρόνια άρχισε να παίζει το ecstasy of gold δηλαδή η μουσική από το ''ο καλός, ο κακός και ο άσχημος'' για όσους δεν ξέρουν. Μιά ανατριχίλα σε διαπερνά, ξέρεις ότι θα πούνε μπαίνοντας το creeping death άλλα όταν αρχίζουν να το παίζουν μπροστά σου σκάει σαν κλωτσιά στα αρχίδια . Επικρατεί πανικός..... σπρωξίδια,καπνογόνα και τα κλασικά γιαυτό και βρίσκω στρατηγική ασφαλή θέση αρκετά μπροστά. Die, die ,die φωνάζει όλο το γήπεδο και αναρωτιέμαι αν έχει δακρύσει ποτέ κανένας άλλος ακούγοντας αυτό το τραγούδι. Η βροχή δυναμώνει ενώ συνεχίζουν με τα For Whom The Bell Tolls και Ride The Lightning. Γάμησε με καλύτερα σκέφτομαι τρία τραγούδια συνεχόμενα από τον αγαπημένο μου δίσκο ever πόση συγκίνηση να αντέξει ένας άνθρωπος; Στη συνέχεια αποφασίζουν να μας ξεκωλιάσουν την ψυχή και παίζουν το Harvester Of Sorrow και το Fade To Black .
My life suffocates, planting seeds of hate προσπαθώ να συγκεντρωθώ όσο γίνεται. Αυτός είναι ο Hetfield , αυτός είναι ο Hammet και είναι εδώ μπροστά μου ρε φίλε. Στο fade ο Hetfield ανεβαίνει πιο ψηλά στη σκηνή να παίξει με την ακουστική του κιθάρα και όπως είναι λογικό ο ψυχή έχει αρχίσει να φεύγει από το σώμα. Ακολουθούν δύο τραγούδια από τον τελευταίο δίσκο τα that was just your life και the end of the line που εννοείτε ότι δεν συγκρίνονται με τα προηγούμενα για να μας επαναφέρουν στην πραγματικότητα . Συνεχίζουν με δύο αγαπημένα τραγούδια το ένα συναυλιακά το sad but true και το άλλο του hetfield το welcome home(sanitarium) όπου όπως φυσικά και όπως σε κάθε τραγούδι ακολουθεί ο κλασικός πανικός. Το επόμενο τραγούδι το broken, beat And scarred που το αφιερώνουν (και καλά, αυτό το γλείψιμο να μην είχε) σε όλους τους οπαδούς των Hetallica. Και μετά σκοτάδι, πυροβολισμοί, ελικόπτερα, φωτιές , πυροτεχνήματα και το one αρχίζει...... η απόλυτη ανατριχίλα, η καύλα έχει φτάσει πλέον σε ασύλληπτα επίπεδα. Και πριν καν τελειώσει έρχεται το τελειωτικό χτύπημα με Master of puppets το ξυλίκι φτάνει πλέον στο ανώτερο του επίπεδο.
Συνεχίζουν με το blackened που αν και δεν είναι από τα αγαπημένα μου σε live ομολογουμένως γαμάει ,το nothing else matters για να μαζέψουμε τα σαγόνια μας και για τις ρομαντικές καρδιές που το περίμεναν και η συναυλία κλείνει με ποιό άλλο; Το ender sadman με τον James γονατιστό. Ε μετά τα κλασικά φεύγουμε και καλά για να επιστρέψουμε να πούμε μία διασκευή και δύο παλιά ή το αντίστροφο. Εντάξει δεν ξέρω πόσοι ακόμα υπάρχουν που να νομίζουν ότι βγαίνουν λόγω του κόσμου αλλά εντάξει έστω και γι' αυτούς χαλάλι το γνωστό παραμύθι. Έτσι έχουμε πρώτα μία διασκευή το breadfan και στη συνέχεια για να ισοπεδωθεί όποιος άντεχε ακόμα να χτυπιέται το motorbreath και φυσικά τελειώνοντας το πιο κλασικό το Seek and destroy και τα μυαλά στα κάγκελα. Από κει και πέρα οι κλασικές συγκινήσεις, δεν θα κάνουμε τρία χρόνια να ξαναρθουμε (ναι καλά) και τάισμα πενών στον κόσμο. Εντάξει ξέρεις ότι είναι στημένο αλλά ποιος δεν θα ήθελε να παίξει σε τσόντα; Βλέπεις τους ήρωες της εφηβείας σου, για πουλημένους και μαλακίες εγώ ποτέ δεν ασχολήθηκα αυτό που είδα ήταν ότι το δώσανε όλα στη σκηνή. Εντάξει ο Lars είναι όντως κουλός αλλά έχει προσφέρει σε άλλους τομείς, ο Trujillo είναι πιθηκομούρης αλλά είναι κορυφαίος μπασίστας τελικά, όσο για τον Hammet όσο και αν τον αγαπάω μου φάνηκε λίγο ντεφορμέ. Τέλος πάντων έτσι τελειώνει το sonisphere αν θα γίνει και του χρόνου δεν ξέρω. Το βρίσκω λίγο τραγικό να παίζουν οι Slayer 9 κομμάτια και οι Megadeth στη μικρή σκηνή. Ρε πούστη δεν σπάζονται αναρωτιέμαι; Τέλος πάντων τουλάχιστον εκτός των άλλων η μπύρα πινόταν (αν και λίγο τραγική η craft) και το βρώμικο ήταν σχετικά ακίνδυνο οπότε όλα καλά. Ε, μετά τα κλασικά επιστροφή πτώμα στις 4 το πρωί και την άλλη μέρα γόνατα,σβέρκος,μέση,αγκώνες και φωνή σε τραγική κατάσταση αλλά καμία μελανιά ναιιιιιι.
Άμα ήταν κουραστικό το ποστ χέστηκα εσείς το ζητήσατε. Βρε σας χαλάω χάρες εγώ, βρέ; Κουτσομπλίστικα θες να συζητήσεις, συζητάς. Για πέη θες να πεις ,λες. Απόλυτη ελευθερία γι' αυτό όλες οι προτάσεις,τα σχόλια και τα θέματα είναι καλοδεχούμενα. Εκτός και είναι κάτι σοβαρό. Τότε θα σε κυνηγήσω μέχρι την άκρη του κόσμου σαν τον Φρανκενστάιν. Είπαμε όλα κι όλα αλλά προσβολές δεν δέχομαι.
