Κοίτα τώρα τι θα κάνω

  Έχω οκτώ χρόνια να γράψω. Τότε ήμουνα στα τριάντα και νόμιζα ότι έχει πλάκα να είσαι, αλλά μετά κατάλαβα ότι δεν έχει. Γράφω και σκέφτομαι βλακείες, δεν υπάρχει πρόβλημα σε αυτό, αλλά όταν δεν έχεις ένα χαζό να τα εκμυστηρευτείς είναι χαμένες ανοησίες στη λήθη  της σοβαρότητας. Όπως ο Μοπασάν (αν διαβλασετε Μοπασάν το οξαποδώ επειδή θα καταλάβετε από που ο Λαβκραφτ εμπνεύστηκε την μυθολογία του) έγραφε όντας άρρωστος και καταπονημένος αισθανόμενος ότι κάτι τον παρακολουθούσε έτσι και εγώ στις τελευταίες πνοές βλακείας μου αφήνω παρακλήσεις προς τους μελλοντικούς αναγνώστες .

  Θεωρώ τις κλανίες το καλύτερο αστείο. Δεν ανοίγεις καν το στόμα σου αν το σκεφτεί κάποιος, απλά κλάνεις. Τόσο απλά και λακωνικά οι κλανιές είναι μία δροσιά γελοιότητας στην σκληρή καθημερινότητα. Μακάρι να έκλανε ο κόσμος χωρίς δευτερη σκέψη και στον δρόμο περπατώντας να άκουγες μικρές αστείες συμφωνίες και να σου έφτιαχνε η μέρα. Εμένα γενικά μου φεύγουνε ,που στην ηλικία μου δεν είναι αστείο λόγω των προκαταλήψεων πάντα αλλά περιμένω πως και πως να γίνω ανήμπορος και ξεμωραμένος γέρος να μπορώ να κάνω κάθε είδους βλακεία και το μόνο που να εισπράττω να είναι βλέμματα απηυδήσης και συμπόνιας. Σκέφτομαι ήδη διάφορες φάρσες που θα σκαρώνω με άλλους

  Γενικά γράφω άμα αυτό ενδιαφέρει κάποιον, αλλά πιο σοβαρά. Καλά και κανα αστείο ,κατα παραγγελία. Το να είσαι λογιστής επιφέρει μεγαλύτερα κακά από την απώλεια μαλλιών και την στραβομάρα. Το μυαλό αρχίζει να επαναπαύεται, να την αράζει κουκουλωμένο στο πάπλωμα ένα κρύο πρωινό που κατουριέται κιόλας και βαριέται να πάει τουαλέτα γιατί έχει σηκωμάρες και σκέφτεται ότι θέλει να ρίξει και έναν σκούφο αλλά άμα κατουρήσει θα του φύγει, αλλά και στην τελική άμα έχει καύλες θα κατουρήσει τα μούτρα του. Αυτές οι σκέψεις (παραβολικά δηλαδή, τα υψηλά μυαλά όπως το δικό μου δεν μπαίνουν σε τέτοια διλήμματα, τον παίζουνε και κατουράνε ταυτόχρονα κάτω από το πάπλωμα ) περνάνε από το μυαλό ενός λογιστή. Κατα τ'άλλα θα χαρακτήριζα το κεφάλι μου ένα ήσυχο λιβάδι, σαν το wallpaper των xp ένα πράμα, όπου κάθε βλακεία έχει μείνει παραχωμένη. Γενικά όταν είσαι λογιστής αποβλακώνεσαι. Και όταν ασχολήσε με τα μαθηματικά αποβλακώνεσαι, και με τις τέχνες, και με την λογοτεχνία. Γενικά μάλλον η ζωή έχει έναν τρόπο να σε φέρει στον μέσο όρο αποβλάκωσης ώστε να μην μπορεί κάποιος να ξεχωρίσει σαν μεγάλος βλαμμένος-έξυπνος εκτός φυσικά από τους δημιουργούς του south park που είναι οι μόνο εν ζωή έξυπνα χαζοί πενηντάρηδες.

 Σε άλλα νέα μου κλέψανε και μία ανάρτηση. Ναι φοβερό. εδώ είναι η ανάρτηση http://zallades.blogspot.com/2018/03/1.html από το μακρυνό 2011. Έξτρα κρεντιτ στις φωτο που είναι άσχετες και στο ότι δεν βρέθηκε ένας χριστιανός να με υπερασπιστεί. Το blog λέγεται ζαλάδες και η κυρία γελαστή και λυπημένη που με κάνει να υποθέσω ότι είναι μία ταλαιπωρημένη προσωπικότητα οπότε της το συγχωρώ. 

  Επίσης ποιός μπαίνει εδώ μέσα ακόμα και διαβάζει; Μπαίνω τσεκάρω μία φορά τον χρόνο πόσοι ανώμαλοι κυκλοφορούνε. Ρε πάτε καλά; Δεν μπορώ να γράψω καλά, καλά αυτή η μαλακία κολλάει, δεν έχει ορθογραφικό έλεγχο και αυτό το μέρος έχει πεθάνει εδώ και δεκαπέντε χρόνια από τότε που είμασταν νέοι, ωραίοι και είχαμε μαλλιά και όνειρα. Είναι σαν να τον παίζεις με φωτογραφία της Ζωής Λάσκαρη. Είδατε ακόμα ένα αστείο με παρομοίωση από την παλιά σχολή αστείων του blogging μην κάνετε τέτοιο κακό στον εαυτό σας ο κόσμος προχώρησε. Μπείτε δείτε δέκα ώρες μουρμούρα μετά θα γελάτε στο άσχετο χωρίς λόγω πριν το αστείο επειδή δεν υπάρχει καν αστείο αν το σκεφτείς στην τελική. 

 Τα λέμε στα δέκα χρόνια που θα έχω γράψει βιβλίο. Μην σας ξαναδώ εδώ μέσα. Παλιοανωμαλάρες, θα έβαζα γυμνό της Ζωής Λάσκαρη αλλά έχει χάρη που έχω σοβαρευτεί, πάω να τον παίξω με την Μάρθα Καραγιάννη τώρα επειδή εγώ είμαι ποιοτικός και δεν διαβάζω blog.

  

Άντα

  Αν είναι ένα ποστ που πρέπει να γράψεις σίγουρα, αυτό είναι στα τριάντα. Εκτός και αν σήμερα γράφει ο κόσμος και όταν χάνει την παρθενιά του.Άλλα που να ξέρω εγώ,εγώ είμαι τριάντα.

 Θυμάμαι μία περίοδο είχα κολλήσει δεκαέξι ετών για πάνω από δύο χρόνια. Την εποχή που το Δευτέρα-Παρασκευή διαρκούσε όσο το σημερινό Ιανουάριος-Φεβρουάριος. Από τα δεκατέσσερα μέχρι τα δεκαοκτώ πρέπει να κράτησαν όσο δέκα χρόνια εργαζόμενης ζωής. Μεγάλος είσαι όταν είσαι αρκετά γηραιότερος από ποδοσφαιριστές που σου αρέσουν και που ανακαλύπτεις. Και όταν γελάς με όλο και λιγότερα πράγματα. Όταν γελάς με όλα είσαι πενήντα ή βλάκας. Χθες έγινα τριάντα και είμαι μεγάλος. Έχω δει εγώ τι γίνεται και ξέρω τι θα ακολουθήσει. Αρχίζει ξαφνικά να σου αρέσει ο θανάσης παπακωνσταντινου και τέτοια συναφή.Και σε κανέναν δεν αξίζει τέτοια μοίρα.

  Σε συναυλίες του θανάση παπακωνσταντίνου ή αλλιώς απλά "θανάση" όπως τον λένε οι φανατικές groupies του και των δύο φύλων, πήγα δύο φορές σε ένα χρόνο. Έτσι το φέρανε οι καταστάσεις δεν θα μπω και σε λεπτομέρειες. Ε λοιπόν μπήκε αυτόματα στην λίστα των χόρτασα/δεν θέλω να κάνω μαζί με τον φοίβο δεληβοριά και το να φάω πούτσο. Και για το να φάω πούτσο δεν θέλω ερωτήσεις σε ποια κατηγορία ανήκει.

Τα δύο τελευταία χρόνια της ζωής μου δεν ήμουν ακριβώς ο καθυστέρας που αγάπησα για αυτό και στο μέλλον θα προσπαθήσω να τα εξαγοράσω. Οπότε είμαι ουσιαστικά 28 απλά την στιγμή του θανάτου μου θα το θέσω σε ισχύ. Θα προσπαθήσω να εξαγοράσω ταυτόχρονα και τα δύο χρόνια που είχα αφήσει μακρύ μαλλί επειδή τυπικά δεν θεωρούμουν ανθρώπινο ον.

 Από τα 20 στα 30 εκτός από την αύξηση ανωριμότητας που επέδειξα δεν έχουν αλλάξει πράγματα ιδιαίτερα ρίζικά. Rpg ,metal, pro, manager,μπάλα,τσίπουρο και φίλοι. Απλά το μόνο που έμεινε αναλλοίωτο είναι το τσίπουρο

Ή ο βόλος δεν έχει χαζούς ή γίνανε όλοι τριάντα.    (Αγνώστου καθυστέρα)

Αναμνήσεις λυκείου, θάψιμο βόλου και πολύ κακό για το τίποτα

   Το blogger μου έχει σβήσει 3 ποστ. Την πρώτη φορά συνέβη με το ποστ για τις παπάρες. Τότε ήμουν νέος με όνειρα, στις δυσκολίες της ζωής έκλεινα το μάτι και τις προσπερνούσα. Κάθισα λοιπόν και το ξαναέγραψα καλύτερο. Η δεύτερη φορά δεν θυμάμαι πότε ήταν αλλά ήταν εξίσου δραματική. Η τρίτη ήταν πριν λίγες μέρες. Έγραφα ένα ποστ όπως πάντα γροθιά στο κατεστημένο, στον βόλο και στους γέρους. Και μου το έσβησε το μπουρδέλο, επίσης την ίδια μέρα ο νίκος μου χάλασε το σεηβ στο μάνατζερ,  δοκίμασα να κάνω αυτό  σε μικρότερη κλίμακα και κάηκα αλλά για το τελευταίο οκ φταίω εγώ. Σαν οργισμένος που είμαι λοιπόν θα γκρινιάξω λίγο πάλι.

  Πρώτον θυμάστε παλιά που μας λέγαν ότι τα νέα παιδιά είναι πιο χοντρά, πιο κοντά, πιο σκατά, το μαύρο τους το χάλι και πως στον πούτσο θα συνεχίσουν το γένος μας των γυμνασμένων, μαυριδερών ελληναράδων; Ε,ναι φυσικά και θυμάστε. Τι απέγινε τελικά αυτή η γενιά; Αδυνάτισε; Πως εξαφανίστηκε έτσι ξαφνικά; Επίσης που θα φτάσει η μαλάκυνση του πληθυσμού της γης; Από τα 80s και μετά γίνεται μία συντονισμένη προσπάθεια αποβλάκωσης με αποτέλεσμα φαινόμενα όπως bieber, emo,disco. Οι νέες γενιές, και δεν το λέω επειδή είμαι 27 χρονών και πολύ ώριμος, είναι καταδικασμένες να μεγαλώσουν με τα λάθος ερεθίσματα και να γίνουν λιγότερο γαμάτες και αυτό με εκνευρίζει, δεν θέλω να μείνω μόνος. Και εμείς γερνάμε γαμώ. Προχθές μαζευόμαστε στο μπαρ για κοκτέιλ σφηνάκια και τρελή συνέχεια σε κωλόμπαρο. Γαμιέμαι φτιάχνω τρελή λίστα χτυπήματος, επαναστατική, δροσερή και ξεσηκωτική διάρκειας όσο πρέπει μέχρι την έξοδο. Και αφού φτάνει στο κρίσιμο σημείο χτυπήματος, τρελού χορού και headbang γυρνώ και βλέπω ένα πτώμα στον καναπέ κουκουλωμένο με την κουβέρτα σαν άστεγος που προσπαθεί να βγάλει ακόμα έναν χειμώνα. Μία τσατσόγρια ξάπλα χωμένη σαν να την έχει καταβροχθίσει το ανθρωποφάγο πουφ και καναδυό ερείπια στον άλλο καναπέ. Πάει γεράσαμε, αυτό ήταν όσο κρατήσαμε ψηλά το λάβαρο της καφριλιάς το κρατήσαμε καιρός να περιοριστούμε σε σπάνια ξεσπάσματα.

  Γιατί το παλέψαμε ρε γαμώτο μιλάμε για καφριλίες τώρα όχι μαλακίες καθηγήτριες να κλαίνε, καθηγητές να αποχωρούν,  πλαστικά από καλοριφέρ να σκάνε στον πίνακα, κρασιά, φαγοπότι εν ώρα μαθήματος, κοκτέιλ με τζιν από το dia και πορτοκαλάδα (αίσχος όπως ήταν λογικό) σε κάποια φάση είχα φέρει γκαζάκι και τηγάνι μαζί μου αλλά η άλλη η κότα δεν έφερε τα λουκάνικα. Καθηγητές να κλωτσάνε θρανία και να πετάνε κιμωλίες από τα νεύρα, αποβολές, σπασμένα παράθυρα, σπασμένα κουρτινόξυλα, σπασμένες καρέκλες, κοπάνες για ξύλινο, κοπάνες για pro, κοπάνες για subbuteo,κοπάνες για τσόνταπαρτυ. Καμία φορά κάναμε και κοπάνα από την κοπάνα για να νοιώσουμε αντισυμβατικοί. Τώρα πάνε και αυτά αφού προχτέ (η γνωστή χρήση του προχθές που πάντα με ενοχλούσε επειδή ήταν τελείως γενική και εμένα τα γενικά μου την δίνουν σε φάση ok ξέρεις δεν είναι vikings αυτοί στο game of thrones ο συγγραφέας γαμήθηκε να δημιουργήσει νέους λαούς μην τον ισοπεδώνεις, αλλά πλέον μου αρέσει και είναι πολύ βολικό, μπορεί να βγούμε και για μία μπύρα καμία φορά γιατί όχι; μέχρι εκεί όμως αυτά τα επιρρήματα δεν είναι και για πολλές οικειότητες)  είχαμε πετύχει ένα παλικάρι με την παρέα του κομμάτια να αναρωτιούνται να μπουν ή όχι σε ένα μπαράκι μήπως τους σουτάρουν. Πήγα σε ένα σκοτεινό σοκάκι έκλαψα γοερά και είπα ''υπάρχει ελπίδα''.

  Ο βόλος πάντα ήταν η πρωτεύουσα του κάγκουρα αλλά πλέον το trendy μόλυνε τις ψυχές των αθώων πιτσιρικάδων. Παλιά το κέντρο ήταν γκέτο και ξεχασμένο από τον θεό. Σκοτάδι, μηχανάκια, σκατόφατσες και μπιλιαρδάδικα, αίμα, μεταλ και ξύλο. Το κεφάλι δεν σηκωνόταν σε μεγαλύτερο επειδή τότε οι μεγαλύτεροι δεν ήταν 1.50 να σου δώσει μία με την φράτζα να δεις αστεράκια. Τότε ήταν γομάρια 1.80 με φάτσα drago χωρίς μάνα,πατέρα(βγες!) και ρόλο στην κοινωνία του μέλλοντος. Ήταν απλά ένα βάρος στο σύστημα και σε όλους εμάς που είχαμε ψυχή και μυαλό. Αυτό όμως το σκατό στο παπούτσι της εξέλιξης μας έκανε να στρώσουμε χαρακτήρα, να μην γίνουμε ζώα να καταλάβουμε ότι είμαστε ανώτεροι τους, να τους πολεμήσουμε με τους δικούς μας όρους και να έχουμε υπομονή να τους βλέπουμε να διαλύονται και να γίνονται το τίποτα το παρόντος με τις σαπιοκοιλιές τους και το πιο ηλίθιο βλέμμα τους. Μάθαμε ότι η ξεγνοιασιά είναι η πιο πολύτιμη αξία της ζωής. Τώρα όλα έρχονται έτοιμα,όμορφα,πακεταρισμένα και με παντόφλα adidas . Έκτος από το βρώμικο πορνό. Οι κιερατάδες μας το στέρησαν και αυτό. Φιλτράρησαν τόσο πολύ το ίντερνετ που πλέον λίγοι θυμούνται τι άντρο ακολασίας και ανωμαλίας συνήθιζε να είναι. Αααχ γλυκές αναμνήσεις έπαιρνες κασέτα και έσκαγε το τραβέλι με σαρπαιζ!!! παπαρδέλι και ξενέρωνες την ζωή σου και τα λεφτά που πέταξες. Πάει και το στοιχείο της έκπληξης. Αλλά πέρα από όλα αυτά πέρα από την ξενέρα που εκπέμπει αυτή η πόλη και την απάλευτη φλωριά της υπάρχει και κάτι χειρότερο. Υπάρχει ο τύπος που νομίζει ότι ''κάτι είναι'' είτε είναι κυριλέ τσοπανοτραβόλτας ή  αλτέρνατιβ μπίχλας σε μεγάλα ποσοστά συγκέντρωσης ιδίως στο κέντρο του βόλου. Δεν θέλω να μιλήσω για αυτό το φαινόμενο με κάνει να αηδιάζω, με κάνει να θέλω να καφριλιάζω έξτρα βάρδιες, με κάνει να θέλω να σπάσω αυτή την πόλη, να την καταπιώ και να την χέσω ίδια ώστε όλοι να δούνε ακριβώς τι είναι. Δεν θα αναλύσω τελικά τους γέρους βαρέθηκα θα το αφήσω για άλλη φορά μην σας δώσω τόσο συγκίνηση απότομα μετά από τόσο καιρό. Και μουνί και κώλο; Λιγούρια,ε λιγούρια.


Υ.Γ.  Όπως κατάλαβαν όσοι τουλάχιστον παρακολουθούν με σεβασμό και αφοσίωση  αυτό το blog έσβησα τα δύο προηγούμενα κατασκευαστικά ποστ. Αυτό έγινε γιατί θέλω πάλι να κρυφτώ στις σκιές και να νιώσω ανώνυμος και σημαντικός...
 Όχι πλάκα κάνω τα έσβησα επειδή περιείχαν μειωτικά σχόλια προς την Μόνικα και δεν σηκώνω τέτοια εγώ είμαι πολύ άγριος ιδίως όταν πρόκειται για γυναίκες που δέχονται να βγούνε φώτο μαζί μου και ας μην υποκύπτουν στην γοητευτική αύρα και την σοφία που αποπνέω. Βασανιστείτε, η Μόνικα έχει φώτο με τον καθυστέρα μόνο που την έβγαλα με το κινητό μου και δεν μου έδωσε το μεηλ της να την στείλω, αλλά συμβαίνουν αυτά τι να κάνεις;
 Όχι σοβαρά τώρα θα βάλω υποψηφιότητα και θέλω να κόψω τους δεσμούς με το παρελθόν. Μπορεί να σας κάνω add στο fb για να μιλήσουμε για το πως μπορούμε να αλλάξουμε την ελλάδα. Μην κρύβεστε πίσω από το δάχτυλο σας όλοι έχετε ένα κομματόσκυλο φίλο. Συνήθως είναι κατάλοιπα από τον στρατό (σαν τον άλλο κλασικό τύπο που δεν ξεχωρίζει την κυριολεκτική από την μεταφορική σημασία ή μήπως στον βόλο ήταν αυτό; Δεν θυμάμαι και τον κρητικό, ο κρητικός στον στρατό είναι μια κατηγορία και πολλές ταυτόχρονα μόνος του) (τα γάμησε τη μάνα πάλι ο καθυστέρα κόμματα, ερωτηματικά, κεφαλαία, παρενθέσεις, σκατά, φατά και κάπου ανάμεσα ο Gilberto Silva που είναι πανταχού παρών, όλα μαζί σε μία συντακτική παρτούζα) , κανένας φίλος φίλου καμιά γκόμενα που θέλετε να γαμήσετε. Μην είστε αρνητικοί η χρυσή αυγή φοράει κουστούμια και μπαίνει στην βουλή στην ελλάδα ζούμε όλα είναι πιθανά σε δέκα χρόνια μπορεί να έχει καθιερωθεί και να είναι πλέον φυσιολογικό. Εδώ βαράγανε τα πουλιά τους στο τσιμέντο για την ρούλα κορομηλά, μια ντουζίνα φασιστόμουτρα δεν θα συνηθίσουν;

Υ.Δ. (μετά το γ δηλαδή ναι ξέρω πολύ αστείο ναμαικαλά)  Το παραπάνω κείμενο δεν περιέχει (σχεδόν) καμία έξυπνη-αστεία παρομοίωση ωστόσο μπορεί να περιέχει ίχνη αυτοσαρκασμού και ύβρεις. Γι' αυτό τον λόγο νοιώθω πολύ περήφανος και θα ανταμείψω τον εαυτό μου με ένα επεισόδιο family guy που έχω αποκηρύξει.

Καθυστέρα ξεβρακώσου!!!!

Μάλιστα καλέ μου αναγνώστη.

( Ακολουθούν απαντήσεις σε μεγάλα ερωτήματα που θα κλονίσουν τα θεμέλια της ορθόδοξης εκκλησίας (κόλπο mrk) ,πράγματα που θέλω καιρό να πω, διευκρινήσεις, εξυπνάδες, πράγματα που δεν ενδιαφέρουν κανέναν και ένα ποστ που ήθελα να το γράψω πολλούς μήνες πριν αλλά συνέχεια το έσβηνα). Οι ερωτήσεις αυτές θα μπορούσαν να έχουν γίνει από αναγνώστες γι' αυτό και υπάρχει το ανάλογο ύφος.


Γιατί διάλεξες ένα τόσο χαζό και βλαμμένο όνομα σοφέ καθυστέρα ;

Για να λειτουργήσει σαν  φίλτρο. Η λέξη καθυστερημένος προσωπικά με ενοχλεί πάρα πολύ. Είναι λες και όλοι πάμε καλά και οι συγκεκριμένοι έχουν μείνει πίσω. Αρχίδια καλά τα πάμε απλά ζούμε σε μία πλάνη εν γνώση μας ενώ εκείνοι τουλάχιστον δεν έχουν ιδέα. Έτσι ήθελα όσοι μπαίνουν να διαβάζουν να μην κρίνουν από το όνομα αλλά από το περιεχόμενο του μπλογκ. Επειδή όπως και να' χει όταν κάθεσαι να διαβάσεις σοβαρά έναν τύπο με το όνομα καθυστέρας όσο να' ναι αυτόματα ξεπερνάς κάθε προκατάληψη και δείχνεις ότι είσαι ανοιχτόμυαλος . Εξάλλου έχει παραγίνει η μαλακία με το κουλ nickname ''σκεπτόμενος'' ξέρω 'γω ή ''minddestructor'' (όχι ρε γαμώ τέτοιος μαλάκας υπάρχει θα φάω και μήνυση).  Πάρτε το ψώνιο σας, ποστάρετε και κανά τραγουδάκι και στο facebook εκεί που περνάνε όλα αυτά μπας και βρείτε καμιά γκόμενα.. Και φυσικά επειδή στερούμαι σοβαρότητος ,σχεδόν όλα τα παίρνω στην πλάκα (για πόσο ακόμα δεν ξέρω) και όλο αυτό το παιχνίδι με τις λέξεις ήταν μία γαμάτη έμπνευση από εκείνο τον όχι τόσο μακρινό καιρό που κατέβαζα ιδέες.


Ρε συ γαμάτε καθυστέρα μήπως το παίζεις εξυπνάκιας και πολύξερος;

Όχι φίλε μου. Αν έδωσα σε κάποια φάση αυτή την εντύπωση ζητάω ταπεινά συγνώμη. Τους εξυπνάκηδες και κυρίως τους ψωνισμένους τους σιχαίνομαι περισσότερο απ' οτιδήποτε άλλο. Είναι η χαρά του fb. Κοίτα τι έχω διαβάσει, κοίτα τι γαμάτη και ψαγμένη μουσική ακούω, κοίτα πως τελειώνουν οι γκόμενες με ένα μου βλέμμα στο δρόμο ένω σιγοψιθυρίζω τα στιχάκια που έγραψα πριν λίγο και φοράω την alternative-βρώμικη καμπαρντίνα μου. Πουτσότριχες.... άμα λείπει ο αυτοσαρκασμός είστε όλοι το ίδιο μαλακισμένες ψωνάρες που ψάχνουν γκόμενα/επιβεβαίωση/ενδιαφέρον μέσω του ίντερνετ.


Υπερσεξουαλικέ καθυστέρα γιατί ξεκίνησες το blog;

Για καθαρά ψυχολογικούς λόγους πρώτον επειδή ήθελα κάπου να ξεσπάσω και δεύτερον επειδή εκείνη την περίοδο είχε διαβάσει 2-3 υπερβολικά γαμάτα blog μετά από πολύ καιρό και είχα έμπνευση. Αλλά πάει περάσαν και εκείνες οι όμορφες εποχές....


Καθυστέρα αλήθεια γελάς με τις παπάρες που γράφεις;

Μπα έχω καιρό να γελάσω με αυτά που γράφω και αυτό είναι ένα πρόβλημα. Δεν είναι και τόσο εύκολο να γράφεις βλακείες σαν και μένα μην νομίζετε. Υπάρχουν πολλά στυλ να βγάλεις γέλιο αλλά το σημαντικότερο είναι να έρχεται αυθόρμητα και να τα αλλάζεις όσο γίνεται. Εγώ προσπάθησα να μην εγκλωβιστώ σε ένα και αν και καλύτερα να εγκλωβιζόμουν και να μπορούσα να γράφω πιο εύκολα ποστ. Τέλος πάντων το γέλιο πρέπει να έρχεται από μόνο του και όχι μόνο από ξεχειλωμένες ιστορίες, έξυπνες/υπερβολικές παρομοιώσεις, καλλιτεχνικό βρίσιμο ή άσκοπες κριτικές. Ή και όταν τα κάνεις όλα αυτά στην τελικά να έχεις κάτι να πεις .


Ασύλληπτα ερεθιστικέ καθυστέρα τελικά έχει λόγο ύπαρξης αυτό το μπλογκ ;

Ο λόγος που ήρθα στον πλανήτη σας είναι για να σπάω πλάκα, να χαλαρώνουμε και να περνάμε καλά. Πέρα από αυτό τίποτα δεν με γεμίζει μέχρι δηλαδή του χρόνου που θα βγει το diablo 3 (τέτοια διαφήμιση που του έχω ρίξει σε λίγο θα ζητήσω ποσοστά) αν και τα μουνόπανα πάλι θα το αναβάλουν και όλο λένε ότι έχουν δουλειά ακόμα αλλά τα screenshot τα βγάζουν για να καυλώνουμε και να τα βάζουμε wallpaper και κρυφά να αυνανιζόμαστε με τις νέες classes, στοπ. Άρα αυτό το μπλογκ είναι τόπος ανοησίας ,χαλαρότητος, γέλιου και κάποιες φορές προβληματισμού. Παλαιότερα γράφονταν και πιο σοβαρά πράγματα εδώ αλλά όπως διαπιστώσατε αυτό πλέον δεν συμβαίνει όχι επειδή δεν μπορώ να γράψω σοβαρά.....Ε καλά εντάξει δεν μπορώ αλλά τέλος πάντων επειδή στο κάτω κάτω αυτό που κάνουν όλοι στο ίντερνετ μέσα είναι να λένε και να λένε και να λένε. Μόνο η ephee κάνει κάτι και μας δίνει ιδέες. Μα ελευθερία του λόγου έχουμε ρε συ καθυστέρα θα μου πεις. Ναι αλλά για κάποια πράγματα δεν αξίζουμε να μιλάμε κατά κάποιο τρόπο (εδώ οφείλω να ευχαριστήσω και έναν αναγνώστη που με το σχόλιο του με έφερε στο σωστό τον δρόμο). Έτσι τόσο απλά, ας τα πούνε άλλοι που έχουν κάνει και κάτι. Οι υπόλοιποι ας βγάζουμε απλά τα γούστα μας, ας λέμε τον πόνο μας και ας κάνουμε την πλάκα μας.


Αισθησιακό αγόρι τελικά τι σκατά τύπος είσαι;

Είμαι ο καθυστέρας ο νεότερος. Συνεχώς αφηρημένος, ευγενικός, από καλή οικογένεια, με σωστή ανατροφή, πάντα διακριτικός, κουραστικά αναποφάσιστος, γαμάτος, επιμελώς ψωνάρα και μόνο για λόγους διασκέδασης, γλυκούλης( μπουχαχα), καμμένος με την μπάλα, αηδιαστικά αλτρουιστής αλλά γενικότερα με τις ώρες του είναι ο τύπος γάμα τον τον μαλάκα.


Καθυστέρα και ένα μήνυμα πριν τελειώσουμε στους αναγνώστες σου;

Σταματήστε να στέλνετε εσώρουχα η μάνα μου με κοιτάει περίεργα . (ωπ σόρυ πολύ πεζό)
Σας ευχαριστώ που με στηρίζετε you are the katysteras family and kathysteras will be always there for you (όχι λάθος πολύ metallica)
Δεν θέλω να μπω σε συναισθηματισμούς γαμώτο αλλά γαμώτο μπα σε καλό σας συγκινούμε. Σας ευχαριστώ βρε παιδιά. Καλά με τις παλιές καραβάνες ξερόμαστε, δεν μυρίζουμε πλέον τους κώλους μας, αλληλοκαταλαβαινόμαστε και αγαπιόμαστε. Ευχαριστώ και όσους με είχαν βάλει από παλιά στο μπλογκ τους και ας μην είχε καμία σχέση με τα υπόλοιπα. Με συγκίνησε ταμαλα. Όσους έχουν αφήσει σχόλιο, όσους καταλαβαίνουν την βλακεία μου και με νοιώθουν, όσους δεν έχουν αφήσει σχόλιο αλλά διαβάζουν και με παίρνουν σοβαρά. Να ΄στε καλά βρε παλιόπαιδα.


Και τέλος μία καλή εξυπνάδα για τους επικριτές αν και δεν υπάρχουν σου εκπληκτικέ καθυστέρα;


Έφτασεεεεεε. Τι βάζει πιο σπάνια και από το πουλί του ο καθυστέρας;; Την άνω τελεία!!!! Αχαχαχαχα τιμαλάκαςθεεμουγκουχγκουχ.


Και που θα πας τώρα καθυστέρα;

Τώρα θα με τσιμπήσει ο φίλος μου το φίδι και θα επιστρέψω στον πλανήτη μου να ποτίσω το λουλούδι μου .Και θα εξιλεωθώ ...
....
....
....

Α, δεν πέθανα;;;
Καλά και γιατί λέω τόση ώρα μαλακίες;;;
Ρε Butters γαμώτη....
Καλά ας συνεχίσω τις βλακείες μου τότε.....
(Εδώ τριγύρω θα είμαι μωρέ απλά επειδή δεν συμβιβάζομαι με την μετριότητα όπως άλλωστε και ο θεός όταν με έφτιαχνε μόνο όταν έχω κάτι καλό θα ποστάρω)

 Α, και επειδή πριν πάρα πάρα πολύ καιρό  μία αντιδραστική και συνάμα σέξι παρουσία είχε αμφισβητήσει τα λεγόμενα μου. Ορίστε με καθυστέρηση αρκετών μηνών λόγω βαρεμάρας, οι αποδείξεις (η επίμαχη φράση είναι στην τρίτη σελίδα).

Τι είναι ο φίλος καθυστέρα;

Πρώτον ας αρχίσουμε από τις σχέσεις. Ο κάθε άνθρωπος χρειάζεται έναν άλλον δίπλα του

(Λουλουδάκια, ελαφάκια, τραγούδια του χατζηγιάννη, james blunt,  κουνελάκια να χοροπηδάνε και ο καθυστέρας να τρέχει με ένα υποθετικό μακρύ , πλούσιο μαλλί που δεν έχει και να αγκαλιάζει την αγαπημένη του. Αν κάποιο από τα παραπάνω πέρασε από το μυαλό σας έχω χάσει τον δρόμο μου και θα καίγομαι αιωνίως στην κόλαση των αδικοχαμένων μπλόγκερ. Όλα τα καλά σκυλιά πάνε στον παράδεισο. Άσχετο αλλά το θυμήθηκα. Για αυτή  την ταινία ωρυόμουν ότι υπάρχει πριν από πολλά χρόνια γνωρίζοντας έναν απρόσμενο εμπαιγμό και χλευασμό από πρόσωπα κατά τ΄αλλα αγαπημένα. Τελικά δικαιώθηκα γιατί όταν έρχεσαι σε αυτό τον κόσμο εκτός από το να μην βάζεις την υπογραφή σου και το πράμα σου εκεί που δεν πρέπει και λοιπά γραφικά έπρεπε να σου μαθαίνουν και ότι ο καθυστέρας έχει πάντα δίκιο. Δεν παίζει λόγο ότι δεν έχει γνώσεις, έχει αδιαμφισβήτητα σωστή κρίση και αυτό από μόνο του φτάνει. Αυτά λοιπόν είχα να πω επειδή το ποστ βγαίνει μικρό και ήθελα να το μεγαλώσω.)

 Τώρα αν αυτός ο άνθρωπος είναι του ίδιου φύλου ή όχι δεν παίζει ρόλο. Ανώμαλος δεν είναι ο γκέι είναι αυτός που δεν θέλει κάποιον δίπλα του και προτιμά να περάσει την ζωή του μόνος του. Αυτός είναι ψυχανωμαλάρα του κερατά. Αλλά μην το πάμε στις σχέσεις τα είπανε άλλοι αυτά και έχουμε καταλάβει το μέγεθος του προβλήματος. Η λύση έχει τραγουδιστεί στους αιώνες και κάποια στιγμή θα γίνει πραγματικότητα. ''Θα έρθει η εκλεκτός, ο ένας, ο αψεγάδιαστος,ο γενειοφόρος νέος και με την λάμψη του θα διαλύσει κάθε μετροσέξουαλ υβρίδιο άντρα και γυναίκας και με το μυθικό του σπαθί θα σκίσει τον κώλο του κάθε καγκουρογαμιά και όλα θα είναι όπως πριν.''

  Ο φίλος τέλος πάντων έρχεται να ολοκληρώσει συναισθηματικά τον άνθρωπο. Είναι συμπληρωματικός αλλά και απολύτως απαραίτητος. Συμπληρωματικός από την άποψη ότι ο κόσμος θα υπήρχε ακόμα και χωρίς φίλους αλλά ρε πούστη με ποιόν θα έβλεπες μετά μπάλα με μπύρες και πίτσες; Με κλανιές και ρεψίματα; Με καμένες βραδιές και σπασμένα τραπέζια; Με ποιόν θα μιλούσες για πράγματα που δεν τολμάς να συζητήσεις με κανέναν άλλον; Πως θα ένιωθες ότι αγαπάς έναν άνθρωπο όχι επειδή σε μεγάλωσε, ούτε επειδή σου στάθηκε και σε ανέχεται (καλά αυτό ισχύει και σε πολλές φιλίες) αλλά επειδή ήταν πάντα εκεί με τον δικό του τρόπο. Ο κόσμος θα υπήρχε και χωρίς φίλους αλλά θα είχαν γίνει καμιά δεκαριά παγκόσμιου πόλεμοι και θα έμοιαζε με μία μίξη mad max και fallout. Ο σκηνοθέτης το mad max μπορούσε να είχε περάσει το μυνηματάκι του αλλά φοβήθηκε την κρεβατομουρμούρα και δεν το έκανε. Ο mad max αφού του σκότωσαν την γυναίκα θα μπορούσε να πάει για μπύρα με τα παλικάρια και ο κόσμος να γνωρίσει ξανά τις έννοιες τεχνολογική ανάπτυξη και υγιής ανθρώπινος νους. Αλλά δεν το έκανε, προτίμησε να διαιωνίσει την κόντρα αφού φυσικά ο mad max δεν έχει φίλους,τυχαίο; Η σημασία της φιλίας είναι ότι σου προσφέρει τόσο απλά αλλά και τόσο απαραίτητα πράγματα. Τον φίλο λοιπόν τον εκτιμάς από τα μικρά σχεδόν ανεπαίσθητα πράγματα που κάνει. Άμα δεν καταλαβαίνεις την παραπάνω πρόταση συγνώμη αλλά δεν έχεις φίλους. Τον φίλο τον αγαπάς επειδή ξέρεις ότι όταν χρειαστεί θα είναι εκεί και ας μην χρειαστεί ποτέ. Η φιλία σου γνωρίζει ένα διαφορετικό είδος αγάπης. Και η αγάπη είναι καλή (winnie). Και ο winnie μόρτηδες μόνο όταν έχει να πει κάτι σοβαρό ανοίγει το στόμα του. Καλά και για το μέλι.

Οι φίλοι είναι πολλοί αλλά οι καλοί λίγοι. Πολύ λίγοι. Το πολύ να μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού. Κάποιες περίοδοι της ζωής σε ''αναγκάζουν'' να δεθείς με κάποια άτομα. Σαν παράδειγμα ο στρατός. Στο στρατό μπορείς να κάνεις φίλους ανθρώπους που έξω ούτε θα έφτυνες. Το οποίο είναι καλό επειδή σου μαθαίνει να μην κρίνεις επιφανειακά τους ανθρώπους. Επίσης σου μαθαίνει ότι όσο ανώδυνος και να είναι ο στρατός ψυχολογικά σε επηρεάζει σε πολλούς τομείς θες δε θες. Τέλος πάντων αυτοί είναι απλά φίλοι . Με τους καλούς φίλους επικοινωνείς και σε ένα άλλο αόριστο επίπεδο όχι μόνο μέσω χιούμορ και απόψεων. Άμα κάνεις παρέα με έναν μόνο επειδή είναι αστείος ή για να λέτε τις αμπελοφιλοσοφίες σας ή να αναλύετε το πλάνο του κκε τότε αυτός είναι απλά φίλος. Σε αυτό το πνευματικό δέσιμο δύο ανθρώπων τέλος πάντων αυτό που παίζει για μένα τουλάχιστον κύριο λόγο είναι η αντίληψη. Στον φίλο πρέπει να λες ένα και να καταλαβαίνει δέκα. Εμένα δεν καταλαβαίνουν δέκα αλλά έχω άλλο δικό μου άνθρωπο που τα καταλαβαίνει όλα οπότε δεν με πειράζει. Στην αντίληψη φυσικά μπαίνει και το χιούμορ και πολλά αλλά και φυσικά δεν παίζει κανένα ρόλο ο χρόνος που ξέρεις έναν άνθρωπο, η πνευματική του παιδεία κτλ. Μία συζήτηση μεταξύ καλών φίλων είναι σαν μία ταινία του Ταρκόφσκι ή σαν μία συμφωνία κάποιου τέλος πάντων δεν τους ξέρω. Ή σαν τον κώλο της αλίκης ρε αδερφέ. Είναι τέχνη δεν είναι απλή συζήτηση πάνω στην κρίση κτλ. Αλλά δεν είναι μόνο αυτό ο καλός φίλος είναι και αυτός που θεωρείς ότι αξίζει σαν άνθρωπος ανεξάρτητα αν ώρες ώρες δεν στροφάρει και σε εκνευρίζει στην δουλειά. Ή απλά καλός φίλος είναι αυτό. Τόσο απλό και όμως τόσο περιγραφικό.

Στο ότι η φιλία είναι εκεί για να συμπληρώνει έγκειται και ο ρόλος της. Ο φίλος δεν είναι γονιός ούτε σύντροφος. Ο φίλος πρέπει να είναι διακριτικός και να μην κρίνει. Να σε κρίνουν έχεις τους γονείς για μια ζωή, όχι τους φίλους. Το παν είναι η διακριτικότητα. Στον καλό φίλο δεν πρέπει να εισβάλεις στην ζωή του, δεν είσαι γκόμενος/α του. Πρέπει να κρατάς τις αποστάσεις. Επειδή ο καλός ο φίλος ξεχωρίζει από το ότι όσο καιρό και να έχεις να τον δεις πάντα τον νιώθεις το ίδιο κοντά σου. Αυτά λοιπόν δεν έχω άλλες εξυπνάδες το καντήλι μου σβήνει και της υποσχέθηκα τώρα που ξανάρθε να μην το παρακάνω όπως παλιά και στερέψω πάλι. Τι ποιας; Της αιώνιας ερωμένης μου.

Νοιώθω καλά. Νοιώθω την ανοησία να κυλάει στις φλέβες μου. Την νοιώθω ντροπαλή και αναποφάσιστη. Νοιώθω ότι σκέφτεται. Σκέφτεται αν αξίζει να ασχοληθεί άλλο μαζί μου. Αν είμαι ακόμα παιδί ή μεγάλωσα. Αλλά δεν το ξέρει. Ότι αυτή και εγώ είναι γραφτό να πεθάνουμε μαζί.

Καλοκαιρινό Παραλήρημα

 Σκατά και απόσκατα. Και σκατωμένοι κώλοι συμπληρώνω. Μπα τίποτα πάλι τα ίδια. Ενάμιση ολόκληρο μήνα έχω να γράψω σοβαρό ποστ αντάξιο της σοφίας μου. Γαμήθηκα στα filler, naruto θα πρέπει να το ονομάσω το blog. Βέβαια τα μπλογκ αυτό έχουν σαν σκοπό αλλά όχι εγώ είχα υποσχεθεί να γράφω ουσιώδη πράγματα εδώ μέσα.. Ναι αλήθεια φιλάω και σταυρό και το δένω και το κολλάω και δεν το ξεκολλάω και το πατάω και τα ξαναπατάω και το τσαλαπατάω και του γαμάω την μάνα, αλήθεια.  ''Μπαίνει δηλαδή κόσμος και λέει ααααχ τι ωραία αυτός πάει διακοπές κοίτα και φωτογραφίες και πίνακες ωωωω τι καλλιεργημένο και αξιοσέβαστο άτομο της κοινωνίας μας....''. Το όνομα καθυστέρας αναφέρεται στα πιο ιν και κυριλέ στέκια του Παρισιού, οι καλλιεργημένοι θαμώνες τους περιμένουν με το τσάι τους να διαβάσουν το επόμενο ποστ του. Ξου , ξου, ξου 666 δαίμονα του βαρετού μπλόγκινγκ φύγε από πάνω μου και πάρε και την κωλοζέστη που μου έχει ρουφήξει όλη την όρεξη και την ζωντάνια. Αλλά έρχεται Σεπτέμβρης δεν φοβάμαι. Τον Σεπτέμβρη όλες οι γυναίκες πεθαίνουν για αδέσμευτο σεξ, το πουλί σου μεγαλώνει δέκα πόντους και ο ολυμπιακός αρχίζει τις ήττες στην ευρώπη. Αλλά όχι πάει και αυτή η απόλαυση για φέτος. Και ξέρετε πόσες τέτοιες απολαύσεις μου έχουν στερήσει; Εγώ ένα καλό rpg να παίζω ήθελα και ας με έκανες ότι ήθελες. Ε το τελευταίο καλό βγήκε όταν η ελληνική οικονομία ήταν σε άνθηση μόνο αυτό θα πω. Γι' αυτό σας λέω δεν είμαι καλά έχω σοβαρά προβλήματα. Άσε που ο καλός ο υπολογιστής είναι κάτω και κάτω δεν έχει κλιματιστικό άρα δεν μπορώ να παίξω κανένα παιχνίδι και γυρνάω από πόλη σε πόλη  με το λάπτοπ παραμάσχαλα να πιάσω σήμα, να πιάσω δροσιά, να πιάσω κανά κώλο, να πιάσω το τζόκερ κτλ. . Γι' αυτό μη μου πετάτε ντομάτες αγαπητοί αναγνώστες, ούτε στρινγκ, ούτε αριθμούς κινητών. Είμαι ο καθυστέρας και  είμαι καλά. Η ανοησία δεν θα χαθεί, η ανοησία θα κυριαρχήσει. Οπότε μέχρι να περάσει όλη αυτή η καρακαμπίλα και να ξαπλώνω ξανά σε δροσερά σεντόνια, να διαβάζω βιβλία πριν κοιμηθώ και πάνω απ' όλα να γράφω σοβαρά ποστ όχι όπως αυτό.Μέχρι τότε λοιπόν, υπομονή .... (ε καλά δεν θα αργήσω και πολύ)

Ρουτίνα ή ''κανονική ζωή''

 Ρουτίνα... Ξαφνικά οι μέρες αρχίζουν και περνάνε γρήγορα. Η μέρα μεγαλώνει, η νύχτα μικραίνει, η μέρα μικραίνει και η νύχτα μεγαλώνει. Και έτσι περνάει ένας χρόνος. Που έπρεπε να είναι δημιουργικός και μπλα, μπλα, μπλα. Έλα όμως που αυτή η γαμημένη η δουλειά είναι ότι πιο αντιδημιουργικό και σου γαμάει το μυαλό. Και το ήξερα ,το ήξερα ο μαλάκας δεν είναι ότι το διάλεξα, αλλά κρίση θα μου πεις. Κάτσε στη δουλειά του μπαμπά και μην μιλάς, τώρα. Κάθομαι, ξέρω η ανεργία έχει βαρέσει κόκκινο. Αλλά δεν ονειρεύτηκα ρε γαμώτο να κάνω αυτό. Ίσα ίσα ήθελα να το αποφύγω και πλέον φαντάζει η μόνη διέξοδος. Είναι σαν να είσαι μαύρος να σε παρασύρει το ρεύμα προς τον καταρράκτη και να πετάγεται ξαφνικά ένα χέρι να σε σώσει. Μέσα στον φόβο σου το αρπάζεις αλλά μετά ανακαλύπτεις ότι τελικά το χέρι ήταν από ένα παλικαράκι με άσπρη κουκούλα .Weaaaaaaak

  Έτσι είναι και η ρουτίνα ,''κουκουλωμένη'' πίσω από διάφορα ''κανονικά''. Κανονική ζωή, κανονική δουλειά, κανονική διασκέδαση. Αποφασίζουμε να αρπάξουμε το πρώτο χέρι που θα πεταχτεί χωρίς να σκεφτόμαστε ότι τελικά ίσως να μην είναι τόσο ψηλός ο καταρράκτης. Αλλά έτσι πρέπει, είπαμε κανονική ζωή.... σπουδές-στρατός-δουλειά-γάμος .Οι γυναίκες που δεν έχουν και τον στρατό είναι ακόμα πιο άτυχες. Και τι μας λες ρε καθυστέρα δηλαδή; Να πέσουμε από τον καταρράκτη; Ναι να πέσετε, εσείς μπορεί να έχετε πιο πολλά αρχίδια από μένα . Μπορεί στο βυθό της λίμνης να υπάρχει κανένας θησαυρός ποτέ δεν ξέρεις. Και άμα μείνετε σε κόμα καναδυό χρόνια δεν πειράζει νέοι είστε, θα γλιτώσετε τουλάχιστον από τα παιδιά με τ' άσπρα. Αν και κάποιες φορές περιμένουν οι πούστηδες και 'κει κάτω όλους τους τολμηρούς.

  Τέλος πάντων αρκετά κλάφτηκα. το θέμα είναι τώρα τι κάνουμε. Πρώτον προσπαθούμε να δραπετεύσουμε με το κοριτσάκι που γνωρίσαμε και είχε την ίδια τύχη με εμάς. Δεύτερον προσπαθούμε να πιάσουμε φιλιές με τα παιδιά με τις κουκούλες να τους αλλάξουμε τα μυαλά και να περάσουμε όλοι μαζί καλά. Και τρίτον υπομένουμε το μαρτύριο μέχρι να βαρεθούν και να μας παρατήσουν ξανά στο ποτάμι μετά από πολλά χρόνια. Εγώ έχω διαλέξει το δεύτερο γιατί τουλάχιστον σε όλη αυτή τη γαμημένη ρουτίνα υπάρχουν και άνθρωποι που την κάνουν ανεκτή και όμορφη. Τώρα αν τα καταφέρω με τον καιρό θα δείξει....

I'm such a nonconformist that I'm not going to conform with the rest of you

  Είπα σαν τον gothά του south park... γιατί κάτσε ρε φίλε πορεία και πορεία και πορεία κάνετε και χίπικη συναυλία μετά να αλλάξετε τον κόσμο (πάλι από south park). Κατάντησε η πορεία αγγαρεία, να βρεθούμε εκεί , την τάδε ώρα και να πάμε μέχρι την άλλη γωνία και μετά για καφέ. Οκ, εντάξει το πήρε το μήνυμα ο γιωργάκης. Θες ρε μάγκα να κάνεις κάτι δραστικό;;; Εγώ πρώτος μέσα. Κατάληψη στη βουλή, μέσα δεν με νοιάζει. Μποϊκοτάζ στα πάντα;; Εγώ μέσα , ποδηλατάκι, ψωμάκι και φέτα. Γιατί τι θα καταφέρεις δηλαδή με την πορεία;; Θα ζημιώσεις το κράτος;; Όχι ,θες να κάνουμε πορείες για ένα μήνα συνεχόμενα;; Εγώ μέσα πρώτος ,πρώτος. Δεν ζημιώνεις το κράτος , τον εαυτό σου ζημιώνεις και τον συνάνθρωπο σου. Άσε που όλοι για καφέ είναι ή στο κρεβάτι στις απεργίες.Οι απεργίες και οι πορείες είναι για το θεαθήναι ,τέλος. Για να λένε τα κόμματα κοιτάξτε κόσμο, μίλησε ο λαός. Ναι, ναι μίλησε και μετά στις εκλογές ο ίδιος λαός θα μιλήσει πάλι και θα πει κο κο κο. Κάνε κάτι ουσιαστικό άμα έχεις αρχίδια πέτα κανά γιαουρτάκι να γελάσουμε κιόλας, κάνε καθιστική διαμαρτυρία έξω από τα σπίτια όλων των βουλευτών. Κλείσε τα διόδια (αυτό βέβαια το κάνουν και τους παραδέχομαι ) ,να μην πληρώσει κανένας δεη, να πάρουν όλοι τα λεφτά τους από τις τράπεζες και να τα θάψουν ,να σας δω μετά κουραδόμαγκες. Οι απεργίες είναι σαν να παίζεις μάνατζερ. Παλεύεις, παλεύεις χάνεις πολύτιμο χρόνο και χρήμα και στο τέλος δεν έχεις καταφέρει ουσιαστικά τίποτα αλλά φυσικά σου αρέσει επειδή μία μέρα την αράζεις. Είναι για να αισθάνεσαι για μιά φορά στην ζωή σου ότι έκανες κάτι ενώ δεν έχεις κάνει τίποτα αλλά είπαμε γι' αυτά υπήρχε το woodstock ξεκίνησε το ξανά άμα θες.

  Δουλειά ναι , δουλειά γιατί είσαι δυσαρεστημένος με το αφεντικό σου; Άμα είσαι στο δημόσιο εντάξει, αλλά στον ιδιωτικό τομέα; Εντάξει μπορεί να είναι που δουλεύω και στον πατέρα μου αλλά κουτσά στραβά βγαίνουμε να την κοπανίσω και 'γώ;  Ναι το ακούω έρχεται.... κεφάλαιο μπράβο πανίβλακα το κατάλαβες όλοι οι ελεύθεροι επαγγελματίες είναι το κεφάλαιο που εκμεταλλεύεται την απελπισία του κόσμου για δουλειά. Κεφάλαιο είναι τα αφεντικά που παίρνουν πιο λίγα από τους υπαλλήλους, κεφάλαιο είναι που μπήκανε μέσα για να μην διώξουν κόσμο μπράβο τους έπιασες τσάκαλε. Αφού δεν το κάνεις για το αφεντικό σου, δεν θα κάνεις κάτι στο κράτος τότε γιατί το κάνεις; Πείτε μου δηλαδή τι καταφέρατε τόσα χρόνια με τις απεργίες της μιάς μέρας ; Άμα είναι ρε παιδιά τόσο σημαντικές να καθορίσουμε κάθε χρόνο πέντε μέρες απεργίας να ξέρει και ο κόσμος, εξάλλου τόσο προβλέψιμες έχουν γίνει πλέον.

  Και τι να κάνουμε ρε καθυστέρα με ρωτάτε στα γράμματα σας; Απλά, εύκολα, πράγματα πρώτον μία κυριακή στα τέσσερα χρόνια κάτσε σπίτι, πολύ απλό δεν θα πάθεις τίποτα. Εφημερίδες, τηλεόραση τέλος περιττά έξοδα είναι ίντερνετ και πάλι ίντερνετ. Μετά σαμποτάζ ,πολύ σημαντικό σε γαμάει το αφεντικό σου; μην του κάνεις την χάρη γάμησε τον και εσύ. Δεν είναι δύσκολα τα πράγματα μία μαζική απεργία, όχι μιά μέρα με εκατό άτομα, χρειάζεται αλλά το έχουν μάθει καλά το παραμυθάκι τα παλικαράκια μας. Δεν είμαι εναντίον σας μαζί σας είμαι απλά δεν μου αρέσει να βλέπω κόσμο να τον κοροϊδεύουν και άμα δεν μπορούν αυτοί να προτείνουν κάτι χρήσιμο καιρός να πάρουμε εμείς την πρωτοβουλία χωρίς σημαίες ,πανό και λοιπές μαλακίες.

  Ως τότε όμως..... screw you guys, i'm going to work

( φτου κακά, φτου κακά ας με βρίσει κάποιος να μην ξαναγράψω για πολιτικά )
( τώρα βέβαια που είδα μία vodafone κλειστή χάρηκα λίγο, βασικά δεν έχω παρέα σήμερα γι'αυτό γκρινιάζω)
( ορίστε γιατί δεν πρέπει να μιλάω για πολιτικά τέτοιος γκαντέμης που είμαι. Επειδή πάντα θα υπάρχουν οι μαλάκες να βγάλουν τα απωθημένα τους. Επειδή τίποτα δεν μπορεί να γίνει ειρηνικά και σωστά σε αυτή τη χώρα. Αλλά δεν γαμιέται εγώ θα συνεχίσω να ονειρεύομαι την μέρα που θα κάνουμε κατάληψη στη βουλή αγκαλίτσα με τους μπάτσους)